CXX T E B s L A U. 



gang waren) cene verbazende massa zoogenaamde „muskieten" waren 

 verschenen, zoodanig dat de arbeid er door belemmerd werd. Deze 

 diertjes bedekten in den letterlijken zin des woords de muren en al 

 liet hout- en ijzerwerk dat geschilderd moest worden, zoodat bijna 

 geen plekje vrijbleef. Het berigt wekte Spreker 's nieuwsgierigheid op 

 even als die van ons medelid , den heer Maitland , die toen sints kort 

 te Amsterdam woonde. Deze was zoo goed eenige dier insecten over 

 te zenden, en het bleek toen, dat de „muskieten" niet anders waren 

 dan onze gewone C/iiroiioimis plumosns L. liet behoeft wel nijt gezegd, 

 dat deze muggen, hoe groot ook in aantal, niet zoo te vreezen waren 

 als de Cidiccs, die vroeger ook wel de eer genoten van in onze 

 uieuwspapieren besproken te worden en nog altijd in en om Amster- 

 dam des zomers eene ware plaag zijn. 



De verschijning van dezen C/iiroiKnnus in zoo grooten getale was 

 echter zeer plaatselijk en tevens niet van langen duur, want weinige 

 dagen later waren de muggen weder zoo goed als verdwenen. Er 

 moeten voorzeker bijzonder gunstige omstandigheden hebben zamen- 

 gewerkt, om de millioenen larfjes, die daar in de stilstaande wateren 

 geleefd hebben, in zulke hoeveelheid tot ontwikkeling te brengen. 

 Overigens is het niet zonder voorbeeld, dat Chironomiden in tallooze 

 massa's verschijnen : zoo is wel eens in vroegere jaren Hi/drobacnus 

 iKfluhris Ruthe op de overstroomde weilanden bij den Ilaag in zoo 

 grooten overvloed opgetreden , dat de oppervlakte des waters (waarop 

 déze soort leeft) op vele plaatsen daardoor dofzwart was geworden. 

 Ook Cinronnmus anitnlaris de G. is wel eens in zoo verbazend aan- 

 tal uit den stadsvijver aldaar ontwikkeld, dat o. a. tegen iedere 

 glasruit der omliggende huizen een groot aantal dezer muggen 

 kwamen rusten. 



Ten slotte spreekt de heer van der Wulp over de exotische Syr- 

 phiden-geslacliten Mcs()fira])la Löw en Allof/rajdn Ost. Sack. Het genus 

 McxKimiila (vroeger Mesoiirammtt) werd door Löw opgerigt voor eenige 

 kleinere soorten, verwant aan Si/rji/ius en vooral aan Melillnrptus , 

 met welk laatste geslacht zij in den vorm van den kop en het lange 

 smalle achterlijf overeenkomen ; zij onderscheiden zich echter door 

 eene witte of lichtgrijze langslijn op den thorax en in c? door een 

 meer langwerpigen schedel. Uiterst verwant daaraan is ook het genus 

 Allixjrapla , dat door de teekening des achterlijfs en den driehoekigen 

 schedelvorm nog meer op Mclil/m'ptus gßlijlit. Pe bej4e gP^petR^ß 



