14 BIJDBAGB TOT BE KENîTIS 



b. Clypeus met eeue fijne dwarsgroef tusschen de sprietwortels . c. 



Clypeus zonder dwavsgroef 3. rußlahris Latr. 



c. Dekschilden roestkleurig , met eene meer of min 



duidelijke vlek aan het schildje en den naad 

 zvvartachtig ; soms eenkleurig of bijna geheel 

 donkerbruin. Bij <ƒ de 2 eerste sprietleden 



sterk verbreed (fig. 1) 1. pcdiciilarins L. 



Dekschilden zwartbruin, elk met eene gele vlek 

 in 't midden. Bij c? alleen het 1'- sprieten- 

 lid verbreed 2. bipuslulaliis Payk. 



(1. Halsschild volkomen gelijkmatig afgerond (fig. 

 17) ; knots der sprieten in beide sexen uit 

 3 duidelijke leedjes bestaande (fig. 17«). 5. afßiiis Heer. 

 Halsschild in 't midden meer buikig afgerond 

 (fig. 18) ; sprietknots bij i 2-ledig (fig. 18«) , 

 bij $ 3-ledig 4. Solan i Heer. 



1. Cercus pedictjlarius L. 1). 



Linné, Faun. suec. p. 434. {Dermestes). — Sturm, I.e. p. 5. tab. 

 ccLXAXTiii. — Erichs. I.e. p. 127. — Thorns. I.e. p. 150. — Murray, 

 I.e. p. 232. — Redt. I.e. p. 355. — Gemm. & Har. I.e. p. 803. 



Rij deze soort komt dimorphisme voor. Bij de meer plompere 

 voorwerpen is bij het <? het 1*' en 2'" sprietlid zeer sterk verbreed en 

 het 2'' bovendien eenigszins driehoekig van vorm en nagenoeg even 

 lang als breed; de knots is eenigszins bruinachtig. Bij de minder 

 krachtig ontwikkelde voorwerpen zijn bij het <? de 2 eerste sprietleden 

 minder sterk, doch nog duidelijk verbreed, het 2'' is langer dan 

 breed en de knots evenals het overig gedeelte der sprieten meer 

 geelachtig. De ook in twee vormen voorkomende wijfjes zijn aan 

 de gewone sprieten te herkennen. 



De heer Eeitter stelt de vraag of dit wellicht 2 soorten zouden 



1) Ten einde het overzicht zoo beknopt mogelijk te geven en niet in her- 

 haling te treden , heb ik de kenmerken , welke in het tabellarisch overzicht 

 voorkomen , niet ten tweede male ojigesorad bij de bijzondere omschrijving der 

 species. 



