Ô8 HET WERK VAN Dr. R. LATZEL 



De Myriopoden zijn gelede dieren, wellîe aan hun achterlijf echte 

 dat is gelede en tot loopen geschikte pooten bezitten en meestal door 

 luchtbuizen ademhalen. Hun kop is vrij en draagt slechts een paar 

 5 — 7-ledige sprieten; de oogen zijn eenvoudig, afgezonderd of bijeenge- 

 plaatst, zeer zelden zamengesteld of onontwikkeld. De tot bijten of kau- 

 wen^ zeer zelden tot zuigen geschikte monddeelen bestaan uit eene boven- 

 lip, een paar bovenkaken zonder voelers en 1 of 2 paar onderkaken. 



De borst- of rug-segmenten zijn bijna geheel gelijk aan die van het 

 achterlijf. Met uitzondering van den laatsten, dikwijls ook van den 

 eersten of zevenden ring, heeft ieder segment 1 of 2 paar duidelijk gelede 

 pooten, behalve bij Peripalus , waar ze onduidelijk geleed zijn. 



Het aantal der been pa ren bedraagt in volwassen toestand nooit 

 minder dan 9 , wel dikwijls ver over 100 , hoewel het getal van 

 duizend en nog veel minder een millioen pooten , waarnaar de dieren 

 oneigenlijk genoemd worden, op verre na nooit aanwezig is. Opmer- 

 kelijk is het, dat juist zij, die de meeste pooten hebben, het minst 

 hard loopen. Vleugels ontbreken geheel. De soorten welke eene 

 ehitineuse huidbekleeding bezitten, zijn weeker dan die, waar deze 

 met kalkzouten vermengd is. 



Hun inwendige bouw komt veel overeen met die der Insecten 

 en vooral met die der Schaaldieren. Het darmkanaal strekt zich 

 uit door het geheele ligchaam heen, van den mond tot het 

 laatste of anaal-segment. Het kan in mond-, maag- en einddarm 

 veideeld worden. Aan het begin van het eerste gedeelte bevinden 

 zich de beide speekselklieren. De maag, van het vorige deel dik- 

 wijls door kleppen gescheiden, is door eene laag leverklieren omgeven , 

 en in het laatste, dikwijls gekronkelde darmgedeelte monden 2 — 4 

 Malpigische vaten uit. 



Het hart bestaat uit een geringeld rugvat, welks kamers met de 

 ligchaams-segmenten overeenstemmen. Tusschen iedere kamer bevinden 

 zich kleppen en aan weerszijde eene spleet ter opneming van het 

 aderlijk bloed , dat overigens vrij in de ligchaarasholte vloeit. 



De luchtbuizen ontspringen bundelvormig uit de stigmata en ver- 

 binden zich onderling netvormig. De stigmata bevinden zich ter 

 zijde van het ligchaam aan de basis der pooten ; zij zijn óf spleet- 

 vormig geopend, óf van eene zeefvormige plaat voorzien of door 

 een vlies gesloten. Bij de Peripatiden zouden de stigmata zeer klein 

 ça over de geheele ligchaamshuid verspreid ziju. 



