104 TETS OVER ACARIÌTA IN 't ALGEMEEN. 



schrijvers hebben deze onjuiste teekening getrouw overgenomen. Het 

 eerste paar pooten is ook wel tot grijporganen ingericht, en dan zoo 

 vervormd , dat men ze niet voor pooten zoude aanzien , indien niet 

 de plaatsing of de ontwikkelingsgeschiedenis ze aanwees (zie fig. 21). 

 Het tweede en derde pootpaar zijn gewoonlijk normaal, doch zij 

 kunnen bij sommige soorten buitengewoon verdikt zijn (zie fig. 22 

 en 23). Ook kan het derde rudimentair zijn. Het vierde pootpaar 

 is gewoonlijk normaal, zelden rudimentair, nog minder sterk verdikt. 

 Het laatste lid der pooten kan voorzien zijn van haartjes, klauwen 

 of zuignapjes , of van twee van deze drie vormen , onverschillig welke 

 of van alle drie de vormen. 



De ademhaling geschiedt door luchtbuizen of is osmotisch ; in dit 

 laatste geval kunnen de ademhalingswerktuigen óf rudimentair zijn 

 óf zij ontbreken geheel. Zijn ze aanwezig, dan vindt men ter weers- 

 zijde van het lichaam kleine stigmata, door welke de lucht dringt 

 in de trachéen, fijne kanalen, die taksgewijs door het lichaam zich 

 verspreiden en wier diinne wanden aan lucht en bloed gelegenheid 

 geven om op elkander in te werken. Wij verstaan hier onder bloed 

 het algemeen voedingsvocht. 



Van een bloedsomloop is bij de lagere Acarina geen spoor te vinden ' ) . 



Het zenuwstelsel heeft als centraal deel een' enkelen gespleten 

 zenuwknoop, door welke spleet de slokdarm gaat. 



Het darmkanaal is kort, doch in de meeste gevallen van aan- 

 hangsels voorzien. 



De geslachtsorganen liggen aan de buikzij de meestal tusschen 

 het tweede en derde pootpaar, soms tusschen de twee voorste pooten. De 

 vulva is gewoonlijk eene trechtervormige spleet, de penis draadvormig. 



Organen van reuk of gehoor zijn nooit ontdekt. 



Tot het tastgevoel dienen de lipvoelers, de kaakvoelers en de 

 palpen, indien zij aanwezig zijn. 



Eenige Acarina hebben het vermogen om te spinnen. Hun 

 spinsel, dat soms ruw is, doch soms op het fijnste neteldoek gelijkt 



\') Deze zinsnede haal ik uit Harting's „Leerboek van de grondbeginselen der 

 Dierkunde in haren geheelen omvang''''. In geen ander der door mij tot dusverre 

 geraadpleegde werken staat iets over bloedsomloop vermeld. De hoogere 

 Ai'arina hebben dus wel een' bloedsomloop. Waar is de grens tusschen hoogere 

 en lagere Acarina? — Ik hoop later op dit onderwerp terug te komen. 



