LASIODERMA LAEVB ILL. 119 



M e S O- en m e t a t h o r a x nemen samen ongeveer de helft van 

 de lengte der dekschilden in. 



Het scuteUum is klein en wat den vorm aangaat , tusschen 

 rond en driehoekig in. 



De heupen der voorpooten raken elkaar aan; die der midden - 

 en vooral die der achterpooten zijn op een' kleinen afstand van 

 elkander verwijderd. 



Te pooten verschillen in lengte onderling niet veel. De heup 

 is driehoekig, veel langer en breeder dan de kleine dijring. De dij , 

 welke niet meer dan matig dik is, is ongeveer 2^ maal zoo lang als 

 de heup. De scheen, nagenoeg van dezelfde lengte als de dij, begint 

 smal en wordt naar beueden toe breeder. De dunne voet bestaat uit 

 vijf leden, van welke 't eerste lid het langste is. De dij is zeer weinig, 

 de scheen wat meer behaard. (Alen vergelijke voor den bouw der 

 pooten fig. 14). 



De dekschilden, iets meer dan dubbel zoo lang als ze 

 samen breed zijn, hebben bijkans rechthoekige, maar eenigszins afge- 

 ronde schouders; zij worden naar achteren toe smaller en omsluiten 

 geheel het achtereinde van het abdomen. Zij zijn tamelijk convex en 

 loopen dus naar de zijden sterk af. Zij zijn zeer fijn gestippeld , 

 echter op nauwlijks merkbare wijze. 



De vleugels (fig. 15) zijn ruim IJ maal zoo lang als de dek- 

 schilden; ze zijn in hun midden het breedst en versmallen zich 

 daarna weder. Zij zijn over hunne geheele oppervlakte met reeksen 

 van korte, schubvormige haartjes bedekt, terwijl de achterrand iets 

 langere haartjes vertoont. 



Het abdomen is eenigszins afgeplat en bestaat uit vijf, onder- 

 ling goed bewegelijke segmenten. 



De kleur van den geheelen kever is roodbruin ; maar de gansche 

 oppervlakte der rugzijde is met tegen het lichaam gedrukte, glanzige, 

 geelgrijze haartjes bekleed , waartusschen de roodbi'uine kleur des 

 kevers slechts doorschemert. Op de plaatsen, waar de haartjes zijn 

 verloren gegaan, is de oppervlakte glanzig roodbruin. De kop is 

 minder behaard dan de rest van het lichaam ; echter vindt men vóór 

 aan dit lichaamsdeel een paar bundels matig lange haren , welke de 

 roodbruine, zwartrandige bovenkaken (fig. 11) ten deele overdekken. 

 De pooten en vooral de sprieten zijn lichter van kleur dan degrond- 

 tint des kevers; men kan ze 't best geelbruin noemen. 



