120 LASIODERMA LAEVE ILL. 



Secundaire sexueele kenmerken lieb ik niet knnnen waarnemen. 

 Doorgaans scliijnen de wijfjes iets grooter te zijn dan de mannetjes; 

 maar de grootte loopt over 't geheel zeer utecn; en er zijn dan ook 

 wel wijfjes, die kleiner zijn dan sommige mannetjes. 



BeSCUUIJYIÏs'G YAJSr DK VOL'. 



Zie bierbij fig. 7. — De pop heeft eene gemiddelde lengte van 

 3,5 mm. De kop is groot en breed ; over 't midden van het voor- 

 hoofd loopt in overdwarse richting eene lijstvormige verhevenheid. 

 De bovenlip eindigt in eene spitse punt; de bovenkaken zijn vrij 

 zwaar. De kop is zoodanig naar de buikzijde omgebogen , dat van 

 dit lichaamsdeel niets te zien is, wanneer men de pop van de rug- 

 zijde beschouwt. — Evenals bij alle keverpoppen het geval is, komt de 

 vorm van de pop van Lasiodcrnui lacrr zeer veel met dien van den 

 volwassen kever ove. een. Echter zijn de dekschilden en de vleugels 

 korter, en — als altijd — naar de builvzijde omgeslagen, terwijl de 

 pooten tegen 't lijf zijn getrokken. Ook is het achterlijf iets breeder en 

 vooral aan de buikzijde ronder dan bij den volwassen kever. Het laatste 

 lid des achterlijfs is smal en eindigt in twee meer of min vleezige 

 uitsteeksels met puntjes er op. — De kleur van de pop is ivoorwit. 



Bjïschrijvixg van de labve. 



Zie hierbij tig. 1. De volwassen larve is ruim 5 mm. lang en 

 heeft in den rusttoestand altijd het laatste gedeelte van het achterlijf, 

 als een engerling , naar voren gebogen. Behalve den hoornachtigen , 

 donkerder gekleurden, glanzigen kop, onderscheidt men drie borst- 

 segmenten, welke kleine gelede pootjes dragen, en tien pootlooze 

 achterlijfs-segmenten. 



De kop (fig. 2) heeft , van boven gezien , ongeveer een' 

 ruitvorm met afgeronde punten. Doorgaans wordt hij schuin naar 

 beneden gericht gedragen. Langs den voor-benedenrand loopt eene 

 in 't midden eenigszins naar voren gebogen, verheven, glanzig 

 zwart gekleurde lijst; onmiddellijk daarvoor zijn de bovenkaken inge- 

 plant. Van af deze lijst strekt zich tot bijkans op 't midden van den 

 kop eene glanzig roodbruine vlek uit, terwijl aan weerskanten 

 van den achterrand dezer vlek zich een kleiner cirkelrond vlekje 

 bevindt van dezelfde kleur. Even boven laatstgenoemde roodbruine 

 vlekken vindt men aan weerskanten een drietal zwartbruine vlekjes. 

 Over de rugzijde van 't achterste gedeelte des kops, aan weerskanten 



