122 LASTODEEMA LAETE ILL. 



Van het ei kan ik geene beschrijving geven; het mocht mij niet 

 gelukken, eieren van Lasioiiennn lacrr te vinden. 



Tlians blijft nog ééne vraag ter bespreking over, nl. deze: of de 

 hier beschreven keversoort al dan niet dezelfde is, welke Guérin- 

 Méneville te Parijs in Havanna-sigaren aantrof en onder den naam 

 van Caloruma Tahaci beschreef. Bij eene oppervlakkige vergelijking 

 van sommige van Guérin's afbeeldingen met mijne exemplaren zou 

 men werkelijk geneigd zijn deze vraag toestemmend te beant- 

 woorden, — ■ te meer daar het mij voorkomt, dat de Fransche 

 entomoloog niet altijd even nauwkeurig is in zijne waarnemingen , en 

 soms wel wat luchtig over sommige zaken gaat redeneeren, waar 

 eene oplossing der questie alken van nauwgezet onderzoek te ver- 

 wachten is '). Neemt men in aanmerking, dat Calomnia Tahaci 

 moet zijn „pikbrnin, dichtgeel behaard, ovaal, zeer gewelfd", en dat 

 „zijne sprieten tot op het zwarte wortellid roodbruin moeten zijn" -) , ^ 

 dan merkt men dadelijk groote overeenkomst op met Lasiodcnna lacoe. 

 Ook de figuren 1 en 2 op Guérin's plaat nemen het vermoeden nog niet 

 weg , dat men hier met eene onder twee namen beschreven soort zou 

 te doen hebben, al is ook de kever van Guérin 1.5 à 2 mm. langer 

 dan mijne grootste exemplaren, en al schijnt ook de kop van den kever 

 door den Franschen waarnemer iets te klein geteekend. De onderkaak en 



1) Als bewijs voor mijn niet volledig vertrouwen in Guérhi's nauwgezetheid, 

 behoef ik slechts te verwijzen naar diens redeueering op blz. 456 van de Revue 

 et Mwiashi de Zooloijie ^ 2e série, T. II, waar hij tracht aan te tooueu, dat 

 zijn Caforaiiia Tahaci niet mag worden gebracht tot het geslacht Borea fonia. 

 Deze redeneering luidt aldus: ,.,Les Dorcatoma diffèrent par la langue, par les 

 mâchoires , par les palpes , et même par les antennes ; car bien que ces dernières 

 soient composées de dix articles dans notre Catorauia, comme celles des mâles 

 de Dorcatoraes, il est probaldc que ce nombre sera de 10 et 11, quand on 

 connaîtra les mâles, tandisqu'il est de 'J et 10 dans les Dorcatomes. En effet, 

 l'antenne de notre genre ressemble entièrement , quant à ses derniers articles , 

 à celle de la femelle du Dorcatoma dresdense; il est certain, que nous n'avons 

 disséqué qu'une femelle, que nous n'avons pas vu de mâle. Or, comme il y a 

 différence de nombres entre les deux sexes du genre Dorcatome, il doit aussi // 

 avoir différence entre les mômes sexes d^ un ij tire si voisin; d'où il est permis de 

 conclure qu'on trouvera probablement onze articles à l'antenne du mâle de notre 

 genre Caforama, et que très-probablement aussi, les deux avantderniers différe- 

 ront de même de l'antenne des femelles, soit par une dilatation semblable à celle 

 des Dorcatomes mâles, soit par quelque autre caractère." 



2) Zie Kedtenbncher. Faunn austriaca, die Küfer Noot up lilz. (.rJ van 

 Deel 11. 



