134 OYER AEGENTIJNSCHE TRICHOPTERA. 



de oppervlakte van den rolsteen , maar maakt haar soms ook los om 

 haar daarna een eind verder weder vast te zetten. Deze beweegbaar- 

 heid heeft voor den bewoner een groot nut; daar hij liefst met den 

 kop tegen de stroomrichting zit, ten einde gemakkelijker de buit die 

 het water aanvoert , te bemachtigen , kan hij , als de ligging van den 

 steen veranderd is, de positie van zijne woning ook veranderen. 



Als in het gebergte hevige stortvloeden gevallen zijn, zwelt de 

 Primero, en zelfs de kleine beken die in hem vloeien, tot een 

 onstuiraigen en bruisenden bergstroom aan, welks schuimsnde golven 

 alles wat zij ontmoeten in hare vaart medesleepen. De rolsteenen 

 van de bedding en van de ver overschreden oevers worden dan, als 

 waren zij zandkorrels, voortbewogen, en menige Trichopteren-stad op 

 de bovenvlakte van zulk een steen aangelegd , bevindt zich, na afloop 

 van het water, aan de onderzijde. Vestigt men bij het baden dan 

 de aandacht op zoo'n steen, dan ziet men de vaak onbewegelijk ge- 

 waande woningen de eene na de andere van de ondervlakte opkomen ; 

 langzaam sleept de larve haar huis tegen de zijwanden van den 

 steen op en moet het vaak tegelijkertijd repareeren. Komt men den 

 volgenden dag terug, dan vindt men de geheele stad verrok! en weder 

 op de bovenvlakte van den steen bijeen , in de gewenschte positie. 

 Die positie , met de opening tegen den stroom in , is inderdaad nood- 

 zakelijk, want de beken zijn over het algemeen snelvlietend en het 

 water helder, met slechts weinig organische bestanddeelen. De daken 

 der huisjens zijn vrij hoog in verhouding tot de kleinheid der larven , 

 en dus zou de stroom het weinige voedsel dat hij aanvoert, over het 

 dak der woning wegvoeren eer de mond zich snel genoeg kon bewegen 

 om liet bijtijds te vatten. Dat op dezelfde wijze deze positie ook voor 

 de ademhaling dienstig is, verklaart zich gemakkelijk. 



Bij zulk eene gedwongene verhuizing van de ondervlakte naar de 

 bovenvlakte van den steen , is nog meer op te merken. Men ziet hoe in 

 den strijd om het bestaan elke vijand het voor hem gunstigste tijdstip 

 van aanval weet af te wachten. Zelden of nooit geeft deze larve 

 zich zoo zeer bloot dan als zij hare woningen verplaatst; gewoonlijk 

 komt zij bij die handeling verder uit de woning dan anders, en kan 

 er niet zoo snel in terugkruipen en zich verbergen. Van deze bijzon- 

 derheid maken eene menigte kleine vischjes gebruik, die men bij zulk 

 eene gelegenheid als om de steenen ziet dansen en die menige larf 

 wegsnappen. Het zijn vooral de vischsoorten , die ik elders onder de 



