OVER ARrTEXTLTXiSCHE TKICHOl'TERA. 137 



die eenigszins plat is; de femur is het ook reeds, maar minder; 

 de tars is eene scherpe punt. De beharing der pooten is niet sterk; 

 een paar lange haren staan op de bovenzijde van den femur, een 

 aan zijne onderzijde, een paar op de voorzijde der tibia en aan de 

 articulatie der tars. De binnenzijde der tibia is van eene regelmatige 

 rij kleine haartjens voorzien. 



Tn Mei begint men in de poppen duidelijker de omtrekken te 

 zien, waardoor dan tevens het haar afzonderlijk omhullend vlies 

 meer zichtbaar wordt (fig. 11). In het eerst toch na de ver- 

 popping is alles eene weeke, bijna vormlooze massa. Van dat tijd- 

 stip aan, worden, gedurende veertien dagen, met eiken dag de 

 omtrekken duidelijker, donkerder; de kop, de thorax en het abdomen 

 zijn dan goed te onderscheiden, alsook de monddeelen en vooral de 

 oogen. Eindelijk beginnen de vleugelscheeden, wegens de doorschijnende 

 vleugels, zich als zwartachtig voor te doen en worden met den 

 dag donkerder, de sprieten beginnen zich geringeld te vertoonen in 

 hare scheeden, en de afscheiding der segmenten van het abdomen 

 wordt duidelijk zichtbaar. De oogen zijn dan reeds zeer zwart. 

 Tegelijkertijd begint het dunne omhullend vlies zoo goed als onzicht- 

 baar te worden, wat zijn toppunt bereikt zoodra de vleugelspitsen 

 geheel zwart zijn. Op dit tijdstip begint de pop zich te bewegen ; 

 langzaam verlaat zij haar huisjen (zij gebruikt daartoe een geheelen 

 dag) en begeeft zich al kronkelend naar de oppervlakte van het 

 water, zoekt een rustpunt tegen een uitstekend kantjen vaneensteen 

 of ander voorwerp, heft zich een weinig op, en dan kruipt, bijzon- 

 der snel , de imago uit ; deze zet zich een oogenblik op het droge gedeelte 

 en begint daar in drift heen en weder te loopen, zoodat hij in 

 weinige minuten droog en hard, dus vliegvaardig is. Dit geschiedt 

 meest tegen den avond, in de eerste helft van Mei. Deze laatste waar- 

 nemingen deed ik bij de voorwerpen welke ik in mijne kamer opkweekte. 



Gaan wij nu naar de rivier terug, dan vinden wij ook daar de pas 

 uitgekomen insecten in haast over de steenen loopen , vooral de man- 

 netjens, en het blijkt spoedig dat zij zulk een haast hebben om een 

 wijfjen te zoeken, wat zij dan ook spoedig vinden. 



Dadelijk heeft dan de paring plaats en eerst daarna gewoon- 

 lijk begint het niannetjen te vliegen. De wijfjens vliegen weinig 

 en blijven meer in de nabijheid van het water, waar zij hare 

 eieren bij hoopjens tegen de steenen afzetten en daarna ster- 



