148 AMERIKAANSCHE DIPTERA. 



Habitus eener Tipula. Eenkleurig onzuiver roodgeel. Snuit zoo lang 

 als het overige rondachtige gedeelte van den kop; op het voorhoofd 

 eene flaauw aangeduide donkere langsstreep. Sprieten (zie fig. 1) rood- 

 geel, ongeveer zoo lang als kop en thorax te zamen, dertienledig ; 

 eerste lid cylindriseh, dikker dan de volgende; het tweede kort, 

 eenigszins bekervormig ; het derde cylindrisch , langer dan de beide 

 vorige te zamen , allen met enkele borstelharen ; de volgende 10 leden 

 weder korter, aan de basis zwart en aldaar ter wederzijde met een 

 stevig borstelhaar en bovendien met eenc vertakking, mede van 

 zwarte kleur en die aan 't einde een borstelhaartje draagt. Palpen 

 zwart; het laatste lid merkelijk verlengd. Thorax van boven iets 

 donkerder en met aanduiding van bruine langsstrepen , waarvan de 

 middelste het duidelijkste is en zich ook over het schildje en den 

 achterrug voortzet; borstzijden bleek okergeel. Achterlijf met donker- 

 bruine rngstreep; anus kolfachtig veidikt; de laatste buikring van 

 onderen in eene lange punt uitgerekt ; bovenste aanhangsels groot en 

 schubvormig; in 't midden steken een paar draadvormige, aan 't eind 

 lang behaarde tepeltjes uit (zie fig. 2). Pooten lang en dun, roodgeel, naar 

 't eind donkerder, scheenen met kleine^ doch duidelijke eindsporen. Kolfjes 

 geel met zwartachtigen knop. Vleugels langer dan het achterlijf, zacht 

 bruingeel; de wortel en voorrand roodgeel ; aderen bruingeel; rand vlek 

 naauwelijks iets verdonkerd, ter wederzijde door eene lichtere plek be- 

 grensd; lichtere plekken vertoonen zich ook in de schijfcel en aan het 

 eind der eerste achtercel; vorkcel kort gesteeld. 



Twee mannetjes uit de Argentijnsche republiek (Weyenbergh). 



Ten einde niet in eene noodelooze vermeerdering van geslachten te 

 vervallen, breng ik deze Tipulide tot het genus Ozodicera Macq., 

 waarin zij wegens de dertienledige en gekamde sprieten wel past, 

 ofschoon sommige kenmerken eenige afwijking opleveren. Zoo zijn in 

 0. pedinala Wied., die a!s type van het geslacht te beschouwen is, 

 de vier laatste sprietleden zonder aanhangsels, terwijl bij boven- 

 beschreven soort al de leden, van het vierde tot en met het laatste, 

 vertakt zijn; ook is bij 0. pedinala de vorkcel der vleugels ongesteeld , 

 bij O. anjeittina daarentegen kort gesteeld. 



Bij de oprigting van het genus (Suil. à fìu/f. I. p. 22) noemt Macquart 

 de leden d(u- palpen ongeveer van gelijke lengte; niettemin brengt hij 

 het in de Dipt. ex. onder de Tipulidae longipalpes, d. i. waarbij het 

 laatste lid lang en dun is. 



