164 AMEBIKAANSCHE DIPIERA. 



6. E X O p r O S O p a e r y t li r o c e p li a 1 a Fabr. 



Aiìt/irax erytliroccphala , Fabr. Syst. Antl. 118. 4; Wied. Dipt. ex. 

 I. 120. 3; id. Aiiss. Zwei fi. I. 255. 5; — ■ Exoprosopa erijlhroccp/iala, 

 Macq. Dipl. ex. II. 1. 37. 5 pl. 16 fig. 4 en pi. 19 fig. 2 ; Blanchard, 

 in Gay, Hisl. fis. ij polit, de Chile, VII. 379. 1 pl. 3 fig. 3; Schiner, 

 Dipt. Nov. Reise, 117. 1; Fel. Lynch, El Nalìiralisla argenlino , I. 

 263. 1 ; — Stomoxys morio , Fabr. Ent. Syst. IV. 393. 1 ; id. Syst. 

 Antl. 279. 1; — Exoprosopa coeruleiventris , Macq. Dipl. ex. supp. 1. 

 100. 46. pl. 9 fig. 9. 



Behalve verscheidene exemplaren uit Brazilië, bezit ik door de goedheid 

 van Prof. Weyenbergh een paar mannetjes uit Argentina. De soort schijnt 

 in Zuid-Amerika zeer verspreid en niet zeldzaam te zijn. In de tee- 

 kening der vleugels is veel afwisseling, zoodat onderscheidene varië- 

 teiten zouden kunnen worden aangegeven ; als een van deze moet ook 

 E. coernleivenlris Macq worden beschouwd , bij welke de witte teekening 

 der vleugels tot een minimum is teruggebragt, maar toch in een smallen 

 dwarsband, eene stip en een smallen zoom aan de vleugelspits zigt- 

 baar is; ik bezit Braziliaansche voorwerpen, die inderdaad veel op 

 Macquart's afbeelding van aieriilcioentris gelijken. 



Wel mag men vragen hoe het mogelijk is geweest dat Fabricius 

 deze soort ten tweeden male opneemt in zijn Systema Antüatorum en 

 haar daar aan het hoofd stelt van zijn genus Stomoxys, waarvan hij 

 onmiddellijk er boven als kenmerken opgeeft : „antennae incumbentes , 

 articulo ultimo basi dorsali setigero". Het kan alleen verklaard worden 

 uit een geheel in den blinde naschrijven van vroegere citaten, eene 

 wijze van handelen waaraan Fabricius zich dikwijls heeft schuldig 

 gemaakt. 



7. Exoprosopa albiventris Macq. 

 Macquart, Dipt. ex. supp. 3. 33. 53 pl. 3 f. 8. 



Een $ van Angostura in Venezuela (Semper) , in het museum te 

 Brussel. 



Het komt mij voor, dat Macquart's aangehaalde beschrijving stellig 

 op dit voorwerp van toepassing is; alleen noemt hij het achterlijf 

 geelbruin (testacé), terwijl bij mijn exemplaar de grondkleur zwart 

 is; welligt is dit een sexueel verschil, want hij beschrijft enkel het 

 i; of wel zijn voorwerp is eerst kort na het verlaten der pop gedood. 

 Dat hij de grootte op slechts 5^- 1. (= 12 mm.) aangeeft, terwijl het 



