AMBBIKAANSCIIB DIPTERA. 165 



Brusselsche exemplaar 15 mm. lang is, kan geen bezwaar opleveren, 

 daar de meeste soorten van Anthraciden ten opzigte der grootte nog 

 al variëren. Eene meer uitvoerige beschrijving en eene nieuwe afbeel- 

 ding van den vleugel (fig. 11) moge overigens het dier, dat ik voor 

 mij heb, nader leeren kennen. 



Kop donker bruinrood, met geelachtige schubbetjes en op het naar 

 boven versmalde voorhoofd met korte zwarte beharing; aangezigt 

 kegelvormig vooruitstekend. Sprieten bruinrood ; de spits van het derde 

 lid met de eindgriifel zwart; zuiger zwart. Thorax zwart; de be- 

 haring van boven kort en digt, vaalgeel, die van voren en in de 

 zijden alsmede achter de vleugelschubben langer en grover en meer 

 goudgeel; schildje donker geelbruin, aan den achterrand met zwarte 

 borstels, dergelijke borstels ook achter den wortel der vleugels. Achterlijf 

 kegelvormig, zwart; de eerste ring, eene vlek ter wederzijde van 

 den derden, de volgende ringen geheel en de buik met digte plat- 

 liggende zilverwitte beharing, die de grondkleur verbergt. Pooten 

 geelrood; de tarsen alsmede de achterscheenen zwartbruin; achterste 

 dijen en scheenen met zwarte doornige borsteltjes; tarsen aan het 

 eind zeer dun. Vleugels grauw, aan den wortel en den voorrand 

 roetbruin, doch deze donkere kleur niet scherp afgescheiden; boven- 

 dien een aantal zwartbruine, wegsmeltende vlekken, meerendeels op 

 de dwarsaderen; vier cubitaal-cellen aanwezig. 



De soort is ongetwijfeld digt verwant aan E. piindipennis Macq. 

 {Dipt. ex. supp. 4. 106. 58 pi. 10 f. 4) van Nieuwholland, doch 

 daargelaten het geheel andere vaderland, is bij deze de beharing van 

 het achterlijf op vele plaatsen geel of althans geelachtig. 



E. albiveiitris Thoms. (Dipt. EiKjon. Resa, 480. 57) van Sydney is eene 

 andere soort, wier naam dus door een nieuwen zal zijn te vervangen. 



8. Exoprosopa Proserpina Wied. 



Anthrax Proserpina, Wied, Auss Zweifl. I. 257. 60; — Exoprosopa 

 Proserpina, Macq. Dipt ex. II. 1. 38. 7; Bigot, in Ramon de la Sagra, 

 Hist, physique, politique et naturelle de Vile de Cuba, anim. articulés 

 p. 793; Schiner, Dipt. Nov. Reise, 117. 2; Fel. Lynch, El Naturalista 

 argentino, I. 266. 2. 



In het Leidsch museum vind ik een oud , doch nog goed kenbaar 

 exemplaar van deze soort, zonder aanduiding van vaderland, welligt 

 hetzelfde dat Wiedemann bij de beschrijving voor zich heeft gehad. 



