186 BTJDRAGK TOT DE KENÎs'IS DETï 



Grootte 2-2\ mill. 



Deze is onder äe Psyllioden de eenige soort met ingetrokken kop, 

 die wij inlandscli bezitten. Zij gelijkt in vorm veel op eene Dibolia] 

 de kop is geheel in het halsscliild teruggetrokken en het aangezicht 

 loodrecht geplaatst. Kleur bronsgroeu ; sprietenwortel, vier voorpooten 

 alsmede de schenen en tarsen der achterpooten geelbruin ; achterdijen 

 blinkend zwart; soms de voordijen een weinig bruin gevlekt. Kop 

 zwak-, halsschild zeer sterk bestippeld; voorhoofdsbuilen vrij duidelijk 

 door eene groef gescheiden; stippellijnen duidelijk; tusscheni'uimten 

 bestippeld. 



Leeft op Spergula arvensis. 



TTCvangen: Noordwijk v. Voll.; Haag 6,8, Hait, en v. Voll.; de 

 Bildt, 7, zeer talrijk, Ev. en Leesb. 



Genus U. DIBOLIA Latr. 



Van öißolo; {spina duplici). 



Latr. Cuv. liègn. anim. ed. HL V. 1829. p. 155. 



Diagnose. 



Antennae undecim- articula tae. Carina linearis; encarpi plus minusve 

 distincti. Thorax integer caput recipiens. Conspectus oblongo-ovatus 

 convexus, el3^tra confuse vel lineato-punctata. Tibiarum posteriorum 

 calcar apice bifid us. 



Dit geslacht onderscheidt zich voornamelijk door den vorm der 

 achterschenen en den kop. De sprieten zijn 11-ledig, draadvormig, 

 bij beide sexen gelijk; de kop is gewoon, maar geheel in den thorax 

 teruggetrokken, van daar de naam van Hnlticae crijptoccplialae 111. 

 De kiel is lineair, de builen zijn meer of minder zichtbaar. Het 

 halsschild is gewoon gevormd. De dekschilden zijn even als het 

 lichaam gewelfd en hebben met het halsschild den vorm van een cylinder. 

 Zij zijn nu eens van stippellijnen voorzien , dan weder verward be- 

 stippeld. De pooten zijn gewoon gevormd, behalve de achterschenen, 

 die aan het uiteinde een gevorkten tand bezitten; de tarsen zijn aan 

 het uiteinde der schenen bevestigd (zie lig. 3«). De kleur is groen 

 bronskleurig of zwart. Levenswijze als bij het vorige geslacht, 



