INLA^fDSCHE HALTICIDIN. 



lèi 



bij de variëteiten wordt de Ivleur der delischilden soms groen , zwart- 

 brons of Icoperkleurig. De soort onderscheidt zich overigens van Ch. 

 concinna door de Ivleur der voorpooten, die geheel geel zijn met zwarte 

 achterdijen. Dekschilden voorzien van sterke stippelrijen; tusschen- 

 ruimten met onregelmatige voren bezet (rugosis). 



Deze soort leeft in geheel gematigd Europa op wilgen; zij is o. a. 

 ook bij Hamburg aangetroffen {Bni. Ent. Zeil. 1866. p. 408) en zou 

 derhalve ook bij ons kunaen voorkomen. 



3. * Ch il e t O c n e III a c h 1 o r o p h a n a Dfts. 



Dufts. Fn. anslr. III. 280. 71; Kuts. VIII. 319; All. 557; Abeille 

 275 ; Foudr. 98. 2. 



Syn. AUica denlipes Oliv. Pleclroscelis viridissima Dej. Cat. 



Grootte 2.5-3 mill. 



Veel meer eivormig dan de voorgaande soorten. Meestal heldergroen , 

 soms blauwachtig gekleurd; sprieten wortel en pooten , behalve de dijen, 

 roestbruin. Ealsschild onregelmatig- , dekschilden regelmatig bestippeld , 

 op de laatsten met duidelijke puntjes in de tusschenruimten. 



Is in Midden -Duitschland, o. a. bij Cassel gevonden en zou misschien 

 ook bij ons kunnen voorkomen. 



4. Chaetoenema Mannerheimii Gyll. — Fig. 5. 



GylL Ins. mcc.lY. app. 664. 42—43; All. 566; Abeille 281; Kuts. 

 VIII. 341 ; Foudr. 115. 5. 



Grootte 2.5 mill. 



Deze en de volgende soorten missen de scherpe voorhoofdskiel van 

 Ch. concinna en verwanten. Ovaal gewelfd , geheel donkerblauw ; sprieten- 

 wortel (behalve het eerste lid) , schenen en tarsen donkergeel ; dijen 

 zwart. Kop en halsschild fijn maar duidelijk bestippeld; dekschilden 

 zeer onregelmatig in het midden bestippeld , met drie of vier stippel- 

 rijen aan de zijden. 



Verbreid op moerassige plaatsen. 



Gevangen in Nederland door mijzelven bij den Haag, 6; St. Pieter, 

 Maur. ; Rott. .5 , Veth. 



5. Chaetoenema Sahlbergii Gyll. 



Gyll. Ins. suec. IV. app. 662. 42-43; All. 570; Abeille 284.; 

 Foudr. 118. 7; Kuts. VIII. 349. 



