22 'VERSLAG. 



zouden opleveren. Bij ons te lande komt de soort genoeg voor, 

 doch werd, zoover iSpr. bekend is, nog nimmer op wolwilg aange- 

 troffen. Spr. verdeelde nu zijne rupsen in twee partijen, elk van 

 minstens 100 stuks, van welke de eene met eik, de andere met 

 de zachtbladerige toppen van wolwilgtakj^s gevoed werd (de oudere 

 bladen aten zij in het geheel niet). Terwijl nu de kweekerij op 

 eik het gewone verloop had en in het laatst van September en in 

 October een groot aantal vlinders leverde ^ bleek het al dadelijk, 

 dat de op wolwilg geplaatste rupsen met dit voedsel allesbehalve 

 ingenomen waren. De groote massa der rupsen stierf van liever- 

 lede, de overige groeiden slecht en bleven klein en geelachtig 

 groen en liepen dikwijls van het voedsel af. Toch kwamen er nog 

 een 7-tal vlinders van ; deze waren klein van stuk. De gemiddelde 

 maat voor de vlucht der eik-exemplaren bedroeg 25 mM. (23 tot 

 27), voor die der wol wilg-exemplaren 18 mM. (17 tot 20 doch 

 meest onder 19). Geen der 7 voorwerpen geleek ook maar in de 

 verte op de var. degenerana. Toch waren de variaties onder hen 

 groot genoeg; behalve eenige, welke met de meer algemeen vooi-- 

 komende vormen overeenstemden, ontwikkelde zich namelijk een 

 zeer zuiver ex. der var. pimctaua Hb. (die N. B. gezegd wordt, 

 alleen uit eik-rupsen te kunnen komen) en een ex. van den 

 onlangs ^) afgebeelden grijzen vorm van de var. ramosana Hb. 

 Uit de eik-rupsen kwam evenzeer een vlinder gelijk aan den laatst- 

 genoemden , docli veel grooter. De var. ranwsaim met bruine 

 grondkleur werd niet verkregen. Alles overziende, meent Spr te 

 mogen concludeeren , dat het ontstaan der var. degenerana uit wol- 

 wilg-rupsen zeer onwaarschijnlijk genoemd moet worden , ja dat 

 wellicht het geheele voorkomen der soort op wolwilg eene groote 

 uitzondering op den regel is. 



Thans vermeldt de heer Oudemans de namen van eenige vlinders, 

 door hem in den afgeloopen zomer binnen Amsterdam gevangen 

 en welke daar stellig niet te huis behooren. Zij worden vooral 

 genoemd als vrij zekere voorbeelden van door den mensch , zij het 

 dan ook onbewust, geïmporteerde soorten; hoe licht kunnen, toch 



1) Tijdschr. v. Eutom., Deel XXXIX, p. 171, PI. 8, Fig. 5. 



