44 VERSLAG. 



onbevruchte eieren slechts mannetjes onistaan. ') Er zijn bij deze 

 parthenogenetische wespen wel eenige kleine exemplaren , maar over 

 het algemeen zijn zij toch ongeveer van dezelfde grootte als de manlijke 

 wilgenwespen die spreker vroeger gekweekt of in den omtrek van 

 Arnhem gevangen had. Zij werden met suikei'water gevoed en 

 konden op deze wijze 8 à 12 dagen in het leven gehouden worden. 



Uit eene der parthenogenetische larven verscheen 17 Mei eene 

 sluipwesp: Fauiscus glancopterus L. De larve was tijdens het 

 ververschen van het voedsel, bij vergissing met een wilgentakje 

 verwijderd. Bij telling bleek dat er eene larve te weinig was, en 

 daar spreker verhinderd werd de wilgentakjes terstond na te zien, 

 werden deze voorloopig geplaatst bij ander versch voedsel dat zich 

 buiten bevond. Den volgenden morgen circa 8 ure werd de larve 

 daar ook weder gevonden, maar zij bezat een verdacht zwart plekje 

 achter den kop. Zij werd afzonderlijk bewaard en hel vermoeden 

 dat zij aangestoken zou zijn werd bevestigd door de verschijning 

 van den Paniscus uit den cocon. Spreker heeft in zijn stadstuintje 

 deze sluipwesp nooit waargenomen. In de vroege morgenuren van 

 den 13den Juli 1896, moet er toch eene bespeurd hebben dat aldaar 

 «en slachtoffer te vinden was, waarin zij een ei kon deponeeren! 



2^. Uit de 13 cocons van larven welke door kruising van 

 Cwih. f agi Zadd. $ x Cïmh. lutea L. î ontstaan waren, ver- 

 schenen van 10 Mei tot 14 Juni, na éénjarige overwintering 11 

 manlijke wespen. Sommige exemplaren zijn iets grooter dan de 

 parthenogenetische; de donkere zoom aan spits en achterrand der 

 vleugels is bij beide duidelijk waar te nemen. Overigens zijn de 

 vleugels bij deze zoowel ais bij de parthenogenetische wespen kleurloos; 

 maar bij soinmige exemplaren namen zij na eenige dagen een eenigs- 

 zins blauw tintje aan. Een dezer wespen onderscheidde zich door 

 de kleur der monddeelen welke in het oogloopend rooder was; bij 

 eene andere was de thorax dof, wc4ke bij de overigen glimmend 

 was. De beharing van thorax en schedel is over het algemeen 



1) Von Siebold verkreeg echter in 1880—1884 uit onbevruchte eieren van 

 Cimhex connata Sehr, uitsluitend wijfjes! (Katter, Entom. Nachr. Heft. VII, 

 pag. 93.) 



