V E B s 1/ A G. 51 



en haalt een gedeelte, waarin een interessant voorbeeld van de 

 dapperheid der mieren wordt vermeld , aan : 



Aus Bengalen berichtet Rothney (Notes on Indian ants. p. 349 , 

 Transactions of the Entomological Society London 1889) «Eine 

 mittelgrosze Arbeiterin einer groszen schwarzen Ameisenart {Cam- 

 ponotus compressus) band allein mit einer ganzen Kolonie einer 

 kleinen rothen Ameise [Soknopsis geminata) an. Ohne ihren Platz 

 zu verlassen blieb sie von -41 Uhr nachmittags bis in die Nacht 

 hinein vor dem Nesteingange der Solenopsis, packte die hervor- 

 kommenden Ameisen mit ihren Kiefern und biss sie entzwei. Endlich 

 unterlag sie der Uebermacht und büsste ihre Tollkühnheit mit 

 dem Leben, nachdem sie 150 — 200 ihrer Feinde getödtet hatte. 

 Wir überlassen es den modernen Verehrern der Thierintelligenz 

 diesem sechsbeinigen Leotiidas ein Denkmal zu setzen». 



De heer ter Haar vertoont een onontwikkeld wijfje van Acheroniia 

 Atropos L. , dat uit eene overwinterde pop verkregen was door den 

 heer Popta te Leeuwarden van eene rups af komstig van Franeker. 

 (Spreker heeft dit exemplaar aan Dr. J. Th. Oudemans ter sectie 

 gezonden en later vernomen , dat de eieren eveneens onontwikkeld 

 waren en even microscopisch klein als die van de najaarsvlinders). 



Tevens laat spreker ter bezichtiging rondgaan een dipteron van 

 Java , door den broeder van den heer Popta overgezonden. Het dier 

 was geheel bezet met zwammen , die knodsvormig waren , met 

 lange steelen. 



Spreker wenscht verder zijne waarnemingen betreffende EpJdppigera 

 vititim Serv. mede te deelen. In de vergadering van 19 Januari 

 1896 (T. V. Ent. deel IXL, pag. lxxiv) deelt de heer van Rossum 

 het voorkomen dezer soort tusschen Berg-en-Dal en Groesbeek mede. 

 In October 1896 vond spreker haar zeer veelvuldig bij Nijmegen 

 en scheen zij zich uit te breiden naar het Noorden in de richting 

 van de stad. Vroeger heeft spreker deze soort aldaar nooit aan- 

 getroffen , hoewel hij vóór 1884 zeer geregeld en na dien tijd tot 

 1890 vrij veelvuldig bij Nijmegen verzameld heeft. Dit is dus wel 

 een bewijs voor het zich snel verbreiden van deze soort. 



