(K. J. W. KEMPERS.) BIJDRA.G13 TOT DE KENNIS ENZ, 159 



Door het volkomen geïsoleerd liggen van het eiland zullen ook 

 alle waargenomen kevers positief behooren tot de fauna van Texel. 

 Zelfs wanneer slechts één exemplaar van eene soort gevonden werd , 

 zal dit toch het geval moeten zijn. Toevallige omstandigheden waar- 

 door een kever soms tot de fauna van Nederland gerekend wordt 

 — zooals rivieren , waardoor zij van andere gewesten naar ons 

 land gevoerd worden — zijn naar het voorkomt niet aanwezig. 

 Het toeval zal hier geen groote rol vervullen 



Hij , die de moeite neemt de lijst der op Texel waargenomen 

 soorten te vergelijken met de naamlijst van Dr. Everls, zal zich 

 misschien verbazen , dat zoovele , slechts in de oostelijke provinciën 

 waargenomen kevers , op Texel aangetroffen werden , terwijl hij 

 tevens zal ontwaren , dat zoovele , elders zeer gemeene soorten , 

 ontbreken. De meikever werd bijvoorbeeld door niemand op Texel 

 waargenomen, terwijl het mij ook niet gelukt is een elzenhaantje 

 van de elzenboschjes te vangen. 



Om hiervoor eene verklaring te geven, dient men eenigszins 

 bekend te worden met het doorzochte terrein. 



Aan de Haven te Oude Schild betreedt men het eiland. De weg 

 naar het hoofddorp den Burg gaat eerst over den zeedijk , daarna 

 door hooi- en weiland op kleiachtigen grond tot men na ongeveer 

 twintig minuten genaderd is tot « den Hoogen Berg » of « de Hoogte » , 

 een diluviale heuvel, waarop een boschje staat van eiken en 

 zilverpopulieren , benevens enkele ahorns en beuken. Naast dat 

 boschje, «het Doolhof» of «het Boschje» genaamd, ligt een zand- 

 kuil, waaruit men eertijds grint groef, doch welke nu in rust is 

 en nu aan den voet met heidestruiken en een paar berken begroeid 

 is. Naar en over deze hoogte loopen verschillende zandwegen. Be- 

 halve uit zand en grint bestaat de hoogte nog hier en daar uit 

 leem. Van deze hoogte voert de weg verder tot den Burg door 

 vrij magere weilanden. Van den Burg kan men in een drie kwartier 

 door zandwegen naar de mientgronden komen. Mientgronden zijn 

 hooge , met heide en heideplanten begroeide veenachtige gi'onden , 

 die zich ten oosten van de duinen , als een slechts hier en daar 

 TijcUckr. V. Entom. XL. 11 



