OOST-INDISCHE DIPTERA. 185 



de schenen bruin; aan de voorpooten de dijen sterk verdikt , in som- 

 mige exemplaren (waarschijnlijk c?) kort voor de spils van onderen 

 plotseling vernauwd en met een uitstekend tandje op de wijze 

 der Il^/drotaea-munneijes (zie fig. iu); bij een veel grooter aantal 

 ($ ?) naar de spits geleidelijk dunner en zonder tandje ; de schenen 

 gebogen, korter dan de dijen; de tarsen bijna zoo lang als de 

 schenen , witachtig , het eerste lid ruim dubbel zoo lang als de 

 vier volgenden te zamen, aan de spitshelft verbreed en daar van 

 boven zwartachtig; de laatste vier leden dicht opeengedrongen. 

 Midden- en achterpooten slank , de middendijen aan de tweede helft 

 een weinig verdikt; de tarsen bruinachtig. Het geheele lichaam, 

 ook de kop en de oogstelen, de doornen van het schildje en de 

 dijen met fijne opstaande haren bezet. Kolfjes geelachtig wit. 

 Vleugels aan het wortelgedeelte tot dicht bij de middendwarsader 

 glasachtig , verder liclitbruin , met twee glasachtige dwarsbanden ; 

 de binnenste dezer banden , iets voorbij het midden der vleugel- 

 lengte, bestaat uit drie vlekken, een aan den voorrand; de tweede 

 meer naar den vleugelwortel teruggetrokken , in de eerste achter- 

 cel , op ongeveer een derde van de lengte dier cel ; en de derde 

 aan den achterrand , buiten waarts van de achterdwarsader ; de tweede 

 glasachtige band is dicht vóór de vleugelspits, breeder of smaller, 

 soms mede, doch minder duidelijk uit drie vlekken samengesteld; 

 bij vele exemplaren is van dien tweeden band nauwelijks eenig 

 spoor, wijl de vleugelspits zelve bijna niet verdonkerd is; in het 

 glasachtige wortelgedeelte der \leugels veitoont zich aan de dwars- 

 ader, die de onderste wortelcel sluit, meestal nog een bruinachtig 

 vlekje, dat zich somtijds zelfs naar boven streepvormig uitbreidt. 

 De tweede langsader loopt aan haar laatste gedeelte dicht langs 

 den voorrand, tot zij eindelijk, koi't voor de vleugelspits, zich met 

 de randader veieenigt. 



Deze beschrijving is gemaakt naar een groot aantal exemplaren, 

 op Java, deels door Fruhstorfer te Sukabumi, deels door Kanne- 

 gieter te Buitenzorg verzameld. De soort , die dus op Java gemeen 

 schijnt te zijn, is, behalve aan de kleur, gemakkelijk te herkennen 

 aan de teekening der vleugels en aan de beharing. Die beharing 



