OOST-INDISCHE DIPTERA. 187 



geëtiquetleerd. D. laümana Rond. en laüvola Rond. waren beiden 

 van Borneo; ik zelf bezit ook een exemplaar van Sambas op Borneo , 

 door Dr. J. Bosscha van daar medegebracht en volkomen met de 

 Javaansche voorwerpen overeenstemmende. De soort schijnt dus in 

 den geheelen Oost-Indischen archipel voor te komen. 



2. Diopsis indica Westw. 

 (PI. 8 , fig. 2). 



Diopsis ïehneumonea Donovan, Insects of India, in Rees Encyclop. 



XI, pi. 2 f. 13 (nee icJmeumouea L.). 

 » mdica Westw. Trans. Linn. Soc. XVIII, p. 299 n°. 7, 



pl. 9 f. 6 (de afbeelding eene copie naar 



die van Donovan). 

 » Wesiwoodii (de Haan) Westw. Gab. of oriental Entomol. 



p. 37, pl. 18 f. 1. 

 » apicalis Dolesch. Nat. Tijdschr. v. Ned. Ind. X, p. 413 



n°. 40, pl. 9 f. 3. 

 j) graminicola Dol. id. XIV, p. 417. 

 Lengte 6 — 8 mm. 



Kop (fig. 2 tó.) glanzig geel rood , van voren gezien , naar onderen 

 iets versmald, ter wederzijde van den mondrand met een doorn- 

 achtig tandje , van boven met eene gebogen , meestal zwartgezoomde 

 groef, wier uiteinden tot aan de oogstelen reiken; aangezicht sterk 

 gewelfd; de oogstelen korter dan bij de voorgaande soort , gewoonlijk 

 nauwelijks zoo lang als kop en thorax te zamen , tot het kastanje- 

 bruin neigende en aan het verdikte einde bijna zwart; iets voorbij 

 het midden met een knobbeltje, waaruit een herstelbaar ontspruit. 

 Sprieten geel, dicht tegen den eindknop geplaatst , met fijnen langen 

 sprietborstel. Monddeelen dik. Thorax en schildje als bij de voor- 

 gaande soort gevormd , glanzig zwart , de borstzijden met eenige 

 grauwe bestuiving; de lange doornen aan het schildje en de kleinere 

 aan den achterrug zwartachtig, soms naar het einde lichter , zelden 

 even als het schildje zelf geheel roodbruin. Achterlijf aan den wortel 



