NEDEELANDSCHE LEPIDOPTERA. 299 



gemakkelijk kan onderscheiden. Eenige overeenkomst heeft Funerea 

 ook met de, in deel 36 p. 209 van dit Tijdschrift beschreven 

 L. Porphfrea Esp., maar bij dezen groot eren vlinder is de W der 

 golflijn duidelijk, de niervlek niet met wit geteekend, de ronde 

 vlek niet uitgerekt en de eerste en tweede dwarslijn zijn in cel \h 

 door eene dikke zwarte lijn verbonden '). Tk plaats de soort tusschen 

 Unanimis en Hemissa. 



lOJ. Luperiua Funerea v. Hein., Schmett. üeutschl. u. der 

 Schweiz, I p. 828. — Tijds. v. Ent. 40 pi. 12. fig. \. 



36—37 mm. 



Middenlid der palpen aan de buitenzijde zwartbruin, aan de 

 voor- en binnenzijde met roodgele haren; het eindlid, dat in ver- 

 houding iets korter is dan bij [/wa;2mÌA, . schorsbruin. Sprieten 

 schorsbruin. Halskraag geheel onderaan grijs, overigens, evenals 

 de schouderdeksels en de pluimpjes op den thorax, zwartbruin, 

 fijn zwart geteekend en lichter, roodachtig gerand. Pluimpjes op 

 den rug van het achterlijf zwartbruin; dit zelf donkergrijs, in de 

 zijden, op den buik en in de mannelijke slaartpluim met rood- 

 achtige haren bekleed. 



De vleugel vorm is meer die van Basilinea dan van Unanimis, 

 zijnde de voorvleugelpunt vrij duidelijk en hunne franje sterker 

 gegolfd dan bij laatstgenoemde soort. De giondkleur is een zeer 

 donker, iets paarsachtig, flaauw glanzig roodbruin, dat echter sterk 

 fijn, maar zeer vaal, zwart is bestoven zoodat zelfs bij de helderst 

 gekleurde exemplaren de grond slechts in de wortelhelft van het 

 middenveld en tegen de vleugelpunt behoorlijk zigtbaar is. Teekening 

 weinig duidelijk ; de bovenvermelde zwaite langslijntjes uit het 

 midden van den vleugelwortel en in cel 1ö. Dwarslijnen zeer flaauw, 

 donker afgezet, haar begin aan den voorrand grijzer; zij zijn iets 

 meer getand dan bij de verwanten, de golflijn is naauwelijks lichter 

 dan de grond , afgebroken en heeft aan de woi'telzijde korte zwarte 

 pijlvlekken die nog minder duidelijk worden door dat het aderbeloop. 



1) Sommige exemplaren der veel kleinere L. Didyma^ variëteit IT, herinneren 

 ook sterk aan L. Funerea wat kleur en teekening betreft. 



