300 (p. e. T. snellen), aantebkeningen over 



vooral dat der tweede vleiigellielft, fijn zwart is beschubd. Gewa- 

 terde band aan den voorrand met drie geelwitte stippen. Wat 

 Funerea ook zeer onderscheidt is de liggende, lang uitgerekte, voor 

 en achter spitse, met de grondkleur gevulde, fijn en scherp zwart 

 gerande ronde vlek; zij is dus geheel anders gevormd dan bij de 

 twee genoemde verwante soorten en wijkt ook van die van Remissa 

 af. Niervlek gewoon, weinig duidelijk, wortelwaarts fijn zwart 

 gerand, in het midden en buitenwaarts onder en boven min of 

 meer wit geteekend, de buitenzijde in het midden geel of wit, 

 Tapvlek fijn zwart gezoomd. Franje als de vleugel ; op de geelachtige 

 franjelijn fijne, flaauwe lichte stippen. Achtervleugels grijsbruin , 

 eene' middenvlek en het aderbeloop donkerder dan de grond , het 

 buitenderde zwartgrijs , onderzijde donkerder dan bij- Unanimis, maar 

 op dezelfde wijze geîeekend. 



Zooals von Heinemann teregt opmerkt , herinnert Funerea ook 

 wel aan de donkere exemplaren van livrea (var. Älopecurus Esp ), 

 ' maar de voorvleugels zijn korter, breeder en iels stomper, de 

 grondkleur anders , de niervlek is wit geteekend , de ronde en tapvlek 

 fijn zwart gerand ; dit alles komt bij de donkere variëteit van Kurea 

 niet voor. 



De rups moet , volgens den auteur op gras leven en zeer op die 

 van Rurea gelijken. Eene beschrijving van haar ken ik niet. 



Zooals ik boven zeide is Funerea tot dusverre alleen uit Noord- 

 Duitschland bekend , von Heinemann geeft echter in de voorrede 

 van zijn werk te kennen , dat zij wel identiek konde zijn met 

 Radena Assimilis uit Scliotland. Ik heb echter van deze soort , 

 door Doubleday beschreven in den Zoologist, V p. 1913 (1847), 

 verder door Guenée, Noct. II p. 85 en door Stainton, Manual I 

 p. 274 terwijl zij afgebeeld is in Wood, 2de Editie fig. 1704 en 

 in MiUière's Icônes II p. 322 pi. 84 fig. 8, nog geene aldus be- 

 stemde exemplaren gezien en moet dus de kwestie onbeslist laten. 

 Zeker is het inmiddels dat de door de beeren Oudemans, de Vos 

 en de Vries gevangen voorwerpen uitmuntend overeenkomen met 

 de beschrijving van von ïiememdiim s Funerea , waarvoor zij spoedig 

 door de beide eerstgenoemden werden herkend , zoo ook met een 



