306 (p. e. T. snellen), aantbekeningen over 



I De golflijn regt, vóór de vleugelpunt in den voorrand uit- 

 loopende. 



A Grondkleur der vleugels bruingrijs •\ ■'^^^'^iplumallS. 



(2« Tarsipennalis. 



B „ „ „ stofgrijs; op de achtervleugels 

 de golflijn in eel lb bijna op den achterrand liggende, 

 duidelijk licht afgezet; de scbaduwlijn der voorvleugels 

 breed en vervloeid 2b Tai'sicrinalis. 



2è. Zauclognatha TarsicriuïiJis Knoch , Beitr. II Stück p. 75 

 Tab. IV fig. 1—13. — Hübn. , Pyr., pi. I fig. 5 (2) p. 3. — 

 0. en Tr. , VII p. 13; X, 3 p. 4. — Freyer, Neuere Beitr. I 

 Band, 2tes Heft p. 22 Tab. 12 fig. 1.— Herr.-Sch. , Syst. Bearb. 

 II p. 384 Noct. fig. 611. — Guenée, Belt, et Pyr. p. 57. -- 

 V. Hein. , Schmett. Deutschl. u. d, Schweiz I p. 608. — Rössler, 

 Schuppenflügler p. 121. 



Herminia Arenosa Butler. Illust. II p. 56 pi. 38 fig. 8. 



24 — 26 mm. 



Deze soort is iets kleiner dan de beide voorgaande en ook slanker 

 gebouwd. Lijl en vleugels naderen in kleur tot Nemoralïs maar 

 zijn toch meestal iets donkerder en grijzer, bij den $ is de spriet- 

 schaft onverdikt en aan zijne voorpooten ontbreken de tarsen geheel. 

 Zij is dus niet moeijelijk van de andere inlandsche te onderscheiden ; 

 hare kenmerken zijn trouwens reeds door den ontdekker der soort 

 duidelijk in het licht gesteld en uitvoerig afgebeeld. 



Punt der voorvleugels, even als bij Nemoralïs^ vrij scherp, 

 merkbaar duidelijker dan bij de twee andere soorten. Eerste der 

 donkere dwarslijnen onder den vooi'rand gebroken, doch soms vrij 

 stomp , verder regtstandig , onbeduidend gegolfd , niet dikker dan 

 de tweede, die eene bogt om het donkere, door de, vooral onder 

 hetzelve breede schaduwlijn verduisterde, streepje der dwarsader 

 maakt en tegen den binnenrand meest iets afwijkt , zoodat het 

 middenveld dan onderaan ruim zoo breed is als aan den voorrand. 

 Schaduwlijn duidelijker dan gewoonlijk bij Nemoralïs. Golflijn 

 weinig of niet dikker dan de tweede dwarslijn, op ader 6. soms 

 met een flaauw tandje. Achtervleugels weinig grijzer dan de voor- 

 vleugels, de booglijn en de golüijn beiden althans naar onderen, 

 vrij duidelijk, vooral de laatste, wier vorm hierboven is beschreven. 



