NEDERLANUSCHE LBPIDOPTETIA. 311 



Aan mijne beschrijving van Futata heb ik niets wezenlijks toe 

 te voegen. Lactearia is even groot en heeft denzelfden vleugelvorni 

 maar de kleur is bij versehe voorwerpen niet zoo zeer bleek 

 blaauwgroen als wel bleek zeegroen, iets geler of een weinig naar 

 het lookgroene trekkende , daarbij merkbaar glanziger dan bij Tutata 

 waar de beschubbing slechts zijdeachtig is De eerste dwarslijn der 

 voorvleugels is niet eenvoudig gebogen , maar driemaal rond gegolfd, 

 de tweede is fijn, duidelijk spits getand en heeft een e bogt tu sschen 

 de aderen 3 — 5, terwijl zij bij Ftctata dikker is, slechts zelden 

 een zweem van tandjes bezit en tusschen de aderen 3 — 5 volkomen 

 regt is. Op de achtervleugels heeft de eerste dwarslijn twee bogten, 

 de tweede, die bij Pntata stomp gebroken is, is bij Lactearia 

 geslingerd en ook hier fijn getand. De sprieten zijn bij beide seksen 

 eveneens, ook de, bij het ? langere palpen en de pooten wier 

 achterscheenen langer en dikker zijn dan de middenscheenen en 

 vier sporen hebben (de eindsporen , vooral bij den <?^ korter) terwijl 

 de achtertarsen merkbaar korter zijn dan de middentarsen. Van 

 de rups van Lactearia , die op Vaccinium Myrtillus was gevonden, 

 maakte Dr. Kallenbach naar volwassen exemplaren de volgende 

 beschrijving: Lengte: ongeveer 17 mm., vorm: rond, de kop 

 gespleten , zeer diep , zoodat iedere zijde eene spitse , doornachtige 

 punt vormt die bruin gekleurd is. Kleur van het lijf blaauwgroen, 

 met eene flaauwe ruglijn, op lederen ring eene bruine, geelachtig 

 gezoomde vlek. Achter den kop ziet men op den eersten ring nog 

 een paar naar voren gerigte doornen. Staartklep spits gepunt, bruin- 

 achtig. Voorpooten bruin, buikpooten groen. Pop groen , bijna als de 

 Vaccinium-blaadjes , tusschen eenige draden aan de takjes gehecht. 



Ik ben Dr. Kallenbach zeer dankbaar voor de mededeeling zijner 

 waarnemingen en denk dat het bovenstaande toereikende zal zijn 

 om Futata en Lactearia^ die ik thans voor twee goede soorten 

 houd, te onderscheiden. Toch geloof ik dat zij overal zeer dikwijls 

 verward worden. Waar het voedsel in Nederland rijkelijk groeit, 

 kan men veiwachten laatstgenoemde aan te treffen. Futata is (op 

 zandgronden) meer verbreid en hare rups vindt men in het najaar 

 vooral op eiken , berken en wolwilgen. 



