346 (p. e. T. snellen) aanteekeningen over 



schouwing van deze figuur toch wel beseffen dat Zeiler eigenlijk 

 volkomen gelijk had door haar nergens te citeeren , zie de Aan- 

 teekening 2, Linn. Ent. IX p. 276, hi] Capreolella. Von Heinemann 

 (Schmett. Deutschi. u. der Schweiz 2de Abth. II, 1 p. 155, had 

 dan ook beter gedaan met haar stilzwijgend voorbij te gaan en 

 den naam niet op eene soort toe te passen. Zoodoende bleef er 

 van onze Amasina niet veel over en in overleg met Mr, de Graaf 

 besloot ik dan ook , haar wel niet definitief te schrappen maar in 

 het oog te houden, als eene met Capreolella verwante soort , hopende 

 dat in de toekomst de zaak opgehelderd zou worden. 



Inderdaad is die hoop vervuld. Mi', de Graaf ving op 16 Julij 

 1893 nabij Scheveningen , in de duinen eene kleine, ditmaal gave 

 en frissche Depressaria die hij dadelijk als de kwestieuse Amasina 

 herkende. Mij dit mededeelende , stelde hij mij tevens voor eens 

 in de nabijheid der vangplaats te komen rondzien , welke planten 

 daar alzoo wiessen. Dit gebeurde en wij merkten op dat eene 

 Umbellifere , Anthriscus Vulgaris , aldaar veelvuldig voorkwam. Naar 

 aanleiding van de leefwijze der Depressariën en den vliegtijd van 

 den vlinder, maakten wij de gevolgtrekking dat de rups in het 

 voorjaar gezocht moest worden. Inderdaad vonden wij bij het 

 af kloppen van A. Vulgaris, die wij nog op meer plaatsen aan den 

 duinkant aantroffen , steeds op vrij schralen zandgrond onder op- 

 geschoten kreupelhout, reeds in de eerste iielft van Mei 1894 

 kleine i'upsen welke wij als die eener Depressaria herkenden. 

 Latere togten , gedurende de maand Mei en in de eerste helft van 

 Junij ondernomen , bragten mij in het bezit van een tamelijk getal 

 rupsen die ik verder met de, bij Rotterdam echter niet voorko- 

 mende, plant kweekte en waarvan ik ruim 50 vlinders verkreeg. 



Met dit overvloedige materieel gewapend , bleek het ons alras , 

 bij het vergelijken van Stainlon en Zeller's beschrijvingen, dat wij 

 hunne Depressaria Granulosella voor ons hadden. Ten overvloede 

 verzocht ik aan Lord Walsingham , zoo goed te zijn om eenige 

 exemplaren die ik liem toezond , met die in de collectie van wijlen 

 den heer Stainton te vergelijken, wat hij met de meeste welwil- 

 lendheid deed , onze determinatie ten volle bevestigend. 



