348 (p. e. T. snellen) aanteekeningen over 



de blaadjes tot een kokertje bijeenspinneud. De eerste rupsen die 

 wij vonden — van 5 — 14 Mei 1894 — waren klein, groengeel 

 met zwarten kop en halsschild. Latei- werden zij eerst geelgroen, 

 met zwart geteehenden kop en halsschild, vervolgens verdween het 

 zwart rp deze deelen behalve eene stip aan beide zijden van den 

 mond. Na de laatste vervelling werd de rups groener, iets olijf- 

 kleurig, met drie evenwijdige donkergroene ruglijnen, fijne zwarte 

 stippen en geelgroenen kop. Lengte eener volwassen rups ongeveer 

 13 millimeter. Vóór het inspinnen, dat omstreeks half Junij en 

 later plaats vond , werd de rups op den rug roodachtig. Verandering 

 in een spinsel, op den grond. De vlinders kwanen uit van 30 

 Junij tol 14 Julij. Zij overwinteren ten minste ten deele; op 2 

 Mei 1889 ving ik nog een goed kenbaar exemplaar bij den Haag. 

 Onder de in Junij van de Anlhriscus-planlen afgeklopte rupsen 

 waren er ook eenige van Depr. Appiana. Deze waren herkenbaar 

 aan de meerdere grootte en geelgroene kleur. 



Of nu de door von Heinemann, Schm. Deutschi II, 1 p. 155 

 beschreven Depr. Zephyr ella ., waarvan ik eenige van Di'. Staudinger 

 en anderen ontvangen Duitsche voorwerpen bezit , wel eene van 

 Gramdosella verschillende soort is, zou ik betwijfelen. Grootte, 

 vleugelvorm en palpen zijn eveneens, de kleur der voorvleugels is 

 iets lichter, meer geelachtig en de stip op de dwarsader geheel 

 zwart Rups volgens von Heinemann op Chaeropliyllum Balbosnm 

 (( und anderen Doldenpflanzen » maar niet nader beschreven. De 

 berigten over de eerste toestanden der beschreven Lepidoptera zijn, 

 zooals ik reeds opmerkte, in von Heinemann's werk zeer schraal, 

 wat een in het oogloopend gebrek is. In ieder geval is de Hüb- 

 ner'sche afbeelding van Zepliyrella te gebrekkig om den naam aan 

 te nemen en is het beter de soort Gr ai ndo sella te noemen. 



Deze soort is waargenomen in Gelderland bij Velp, door Mr. E. 



A. de Roo van Westmaas en in Zuid-Holland , langs den duinkant 



door Mr. H. W de Graaf en mij. Welligl is zij op zandgronden 



waar het voedsel groeit nergens in ons land zeldzaam. 



17. Depressaria Yeatiana Fabr. — Snellen, II p. 589. 



Dr. Lycklama à Nyeholt ving te Rotterdam een exemplaar dat 



