NEDBBLANDSCHE LEPIDOPTERA. 353 



past. De ontdekking der geheel verschillende rups, waarover ook 

 vergelijk J. Hartley Durrant, Ent. Mo. Mag. 32 p. 248 aGelecUa 

 Peliella Tr,, an enigma» leidde tot herkenning van de tweede soort. 

 Deze kwestie is overigens door de genoemde engelsche entomologen 

 t. a. p. zeer scherpzinnig en duidelijk behandeld. 



Ik wil hier nog aanteekenen, naar aanleiding van mijne, in 

 het Ent. Mo. Mag. vermelde, aanvankelijke meening, dat de heer 

 Ed. Hering ie Stettin zoo goed was, mij een fraai exemplaar van 

 Gel. Ignoraniella H. S. {Ochrisignella von Nolck.) ter bezigtiging 

 te zenden en dat ik daaraan duidelijk gezien heb , dat deze eene 

 geheel van Stippeliella afwijkende soort is. Fumatella Douglas heeft 

 ook iets van Suppeliella maar onderscheidt zich dadelijk door het 

 veel breedere tweede palpenlid. 



Met volle zekerheid kan ik thans alleen vermelden, dat de echte 

 Peliella Tr. bij Arnhem , door van Medenbach de Rooy is gevondeni , 

 terwijl Mr. H. de Giaaf van Suppeliella een exemplaar bij Velp , in 

 Gelderland ving en ik een bij Garderen, beide in Julij, Beide soorten 

 zijn overigens op zandgronden in Nederland waarschijnlijk verbreid. 



\U Gelecliia Electella Zeil., Isis 1839, p. 198 N. 21 ; id., 

 1846 p. 280. — Dup., Vili p. 307 pi. 298 fig. 1. — H. S. 

 S. B. V p. 166 fig. 504. — Frey, Tin. p. 107.— Hein , Mott. 

 p. 226. — Hering, Stett. Ent. Zeit. 53 (1893) p. 98. 



11 — 13 mm. 



Palpen wit , lid 2 buitenwaarts aan den wortel bruinachtig , 

 verder een weinig grijs bestoven , 3 tot over de helft zwart. Sprieten 

 scherp zwart en wit geringd. Kop en thorax krijtwit, evenzoo de 

 voorvleugels. Van de vier grijze voorrandsvlekken op deze is de 

 eerste, bij den wortel, tot eene dunne streep verlengd , de tweede 

 verduistert de beide eerste gewone zwarte stippen waarvan de 

 bovenste meer buitenwaarts is geplaatst , de derde bevindt zich 

 boven de derde gewone zwarte stip en de vierde vlek beslaat de 

 vleugelpunt min of meer volledig. Verder ziet men nog eenige 

 grijze bestuiving, vooral aan den binnenrand en aan de wortelzijde 

 der tot een gebroken streepje vereenigde tegenvlekken die wel iets 

 helderder zijn dan de grond. Franje wit met eene deelingslijn van 

 Tijdsckr. V. Eiitom. XL. 23 



