360 (p. e. T. snellen) aanteekbningen over 



dan bij Laverna. Achterlijf iets plat. Het overige is vrij wel zooals 

 bij dit genus. De soort heet : 



1. Phragmitella Staint. Cat. of Brit. Tin. Suppl. p. 4; id., 

 Ins. Brit. Tin. p. 238; id. Ent. Annual for 1858 p. 110, plate 

 flg. 2; id. Nat. Hist. XI p. 150 pi. 4 fig. 1. — Frey, Linn. 

 Ent. XIV p. 194. — V. Heyden, Stett. Ent. Zeit. 1863 p. 111.— 

 Hein., Motten p. 421. — Snellen, VI. v. Ned. II p. 421. (Aanm. 1). 



^ 17—18, 2 20—23 mm. 



De grondkleur van kop, palpen, thorax en voorvleugels met 

 franje is een licht , bruinachtig geel , dat bij de mannen iets grijzer 

 is dan bij de wijfjes en vrij wel op de kleur van zemelen of van 

 dor riet gelijkt ; de beschubbing is overigens glad en effen , met 

 uitzondering van twee donkergrijze stippen op twee vijfden en 

 twee derden van het midden der voorvleugels die iets ruw zijn. 

 Deze stippen zijn verder min of meer duidelijk grijswit geringd en 

 worden soms door een grijs langslijntje verbonden. Een dergelijk 

 ziet men ook meestal in de tweede helft der vleugelvouw en min 

 of meer duidelijke, niet altijd scherp begrensde en door eenige 

 grijswitte schubben afgezette donkere lijntjes op het aderbeloop der 

 voorrandshelft van den vleugel , tegen de punt. Zij loopen in donkere 

 stippen op den wortel der voorrandsfranje uit. Bij één $ zie ik 

 ook nog eene flaauwe, zeer scherp gebroken fijne witachtige dwars- 

 lijn nabij den achterland. De achtervleugels zijn grijs met blonde 

 franje, het achterlijf bij den ^ grijs, met eene grijsgele staartpluim, 

 bij het ? gekleurd als de franje der achtervleugels, de punt wit- 

 achtig. Op de onderzijde zijn de vleugels grijs , de geheele franje 

 zoo mede de punt der voorvleugels grijsgeel. 



De vlinder vliegt in Junij en in het begin van Julij. 



De rups leeft in de kolven van Typlia , van den herfst tot in 

 het voorjaar. Zij is, volgens de aangehaalde schrijvers, geelwit, 

 met vijf min of meer afgebroken donkere langslijnen en bruingelen 

 kop, maakt een eng, lang, dun wit spinsel lusschen de wol der 

 kolven en verandert daar in eene lange pop. 



Deze soort , over welker ontdekking hier te lande men zie Tijds. 

 V. Ent> 39 Verslag p. lxxxviii, is waargenomen in Gelderland, 



