(de. J. TH. OUBEMANS) MACEOLEPIDOPTEEA. 373 



dan liefst aan in de natuur overwinterd hebbende) voorwerpen 

 uiterst gewenscht blijft, geloof ik voorloopig te mogen veronder- 

 stellen, dat niet de snelle ontwikkeling, maar ons voor de soort 

 niet normaal klimaat de reden der geringe ontwikkeling der 

 eieren is. Het onderzochte wijfje verkreeg ik door de zeer welwillende 

 bemoeiingen van den heer D. ter Haar, aan wien de heer Popta 

 te Leeuwarden het voorwerp voor mij afstond. Aan beide beeren 

 betuig ik hierbij mijn weigemeenden dank. De pop werd in Sep- 

 tember 4896 nabij Franeker opgedolven en de vlinder verscheen 

 midden Juli 1897. — Onder mijne vroeger gekweekte voorwerpen 

 bezat het grootste direct na het opspannen eene vlucht van 134 mM., 

 die na het drogen tot 131 verminderd was. 



Sesiidae. Gedurende ons verblijf aan den Plasmolen vonden 

 de beer de Vos en ik , op den weg naar Mook , vele honderden 

 pophulzen uit afgezaagde populierstammen steken. Deze pophulzen 

 behoorden klaarblijkelijk tot eene Sesiiden-soort, In aanmerking 

 nemende het voedsel en lettende op de afmeting der poppen, kan 

 men onder de als i n 1 a n d s c h bekende soorten slechts aan Sclapteron 

 tahanifonne Rott. denken. TrochiUum apiforme Cl. kan het niet 

 zijn, daar deze aanmerkelijk grooler is, geheel onderaan den siam 

 leeft en zich een cocon spint. Toch zou men hier zeer goed eene andere 

 soort van hetzelfde genus voor zich kunnen hebben en wel de niet 

 inlandsche TrocldVmm melanocephalum Dalm. {= laphriaeforme Hb.). 

 Ik werd tot het denken aan twee mogelijkheden gebracht, doordien 

 Mr. A. Brants de welwillendheid had , mij in de gelegenheid te stellen, 

 eene niet uitgekomen pop te onderzoeken , vroeger door hem in 

 eene aanzwelling van een tak van Populus tremula L. aangetroffen. 

 Deze pop verschilde duidelijk van mijne pophulzen. Indien , zooals 

 zeer waarschijnlijk is, ééne dezer beide soorten Sc. tahaniforme 

 is, dan moet de andere eene andere soort zijn. Ik hoop in de 

 gelegenheid te zijn, in 1898 dit raadsel op te lossen. 



Sesia sp)heciformis Gern. Drie exemplaren te Laag-Soeren , Juni 

 1897. Twee daarvan koesterden zich in den zonneschijn, zittende 

 op elzenbladeren; het derde ving ik in de vlucht, meenende naar 

 eene sluipwesp te slaan. 



