380 (dr. j. th. ottdbmans) macbolepidopteba. 



slechts één wijfje, op 26 April 1894 te Bussum gevangen te 

 hebben , welke alle rondom eene gaslantaarn rondvlogen, In 1897 ving 

 de heer Crommelin er nog een grooter aantal te Hilversum , die , 

 door licht aangetrokken, in huis kwamen binnenvliegen. Het 

 waren alle mannetjes. 



PJialera hucephala L. Van dezen weinig variabelen (*) vlinder 

 bevond zich een exemplaar in de collectie Mohr, dat donkerder is 

 dan gewoonlijk. De zilvergrijze grondkleur der voorvleugels is namelijk 

 meer en door donkerder grijze schubben verduisterd dan dit anders 

 het geval is. Ook de achtei'vleugels vertoonen van uit den staart- 

 hoek naar het midden eene zeer duidelijke (anders slechts zwakke) 

 zwarte bestuiving, door eene Uchte dwarslijn gedeeld. Te Haarlem 

 uit de rups gekweekt. 



Pygaera curtula L. In September 1896 eenige zeer aangename 

 dagen bij den heer van Pelt Lechner te Zevenhuizen doorbren- 

 gend , van welke het middernachtelijk uur in hoofdzaak gewijd 

 was aan de vangst van Calatnia luiosa Hb., vond ik op een grooten 

 klaterpopel in zijn tuin eene rups van P. curtula. Bij af kloppen 

 kwamen er nog verscheidene voor den dag. De heer Lechner deelde 

 mij mede, dat hij eieren van deze soort ontvangen had van den 

 heer C. Ritsema Czn. , afkomstig van een te Heemstede gevangen 

 wijfje. Deze eieren waren zonder verdere voorzorgen aan den klater- 

 popel toevertrouwd. Uit de genoemde rupsen kweekte ik zeven 

 vlinders; deze vertoonden duidelijk de twee tint-typen, door Snellen (■') 

 vermeld, nl. sommige meer roodachtig, andere meer paars. Eén 

 ex. was echter zóó «in den grijze», dat de kleuren zich slechts 

 door een nauw merkbaar roodachtig tintje van die der verwante 

 P. anachoreta F. onderscheidden. Een tweede exemplaar vormde 

 als het ware den overgang tot dit laatste. 



Scodra diluta Y . Het vinden van 10 exemplaren dezer zeldzame 

 soort (•■') op het landgoed de Cloese onder Lochem (13 tot 17 Sept. 



(1) De grootte van het vlekje midden op den voorvleugel is haast het eenige, 

 wat nog al eens verschillen aanbiedt. 



(2) Vlinders van Nederland, Macrolepidoptera, p. 224. 



(3) Tijdschr. v. Entom., Dl. XL, 1897, p. 291. 



