38 OPGAVE VAN EN AANTEEKENINGEN OVER • 



in October 1873, in dezelfde maand dus als ten 

 vorigen jare, was hij daar weder niet zeldzaam. 



Elders trof ik behalve het beschadigde exemplaar 

 bij de Bantimoerong dezen vlinder nooit aan. Wallace 

 echter zegt hem ook nog op de een tijd lang door 

 hem bewoonde plaats, niet ver van Maros, te hebben 

 gevonden. Het schijnt dus dat Papilio Rhesus in Z. 

 W. Gelebes tot bepaalde plekken beperkt is en daar 

 •vermoedelijk ook slechts op bepaalde tijden voor- 

 komt , iets dat in Europa gewoon is , doch in de 

 altijd groene tropenlanden zeer zelden schijnt voor 

 te komen en de gissing wettigt dat de rups op de 

 bladeren van eene dier weinige planten leeft, welke 

 (gelijk b. V, Tedonia grandis L.) een groot deel des 

 jaars bladerloos zijn. 



150. Papillo Sarpedon L. var. Milon Feld. — Bantimoerong. 



Gewoon in het lagere gebergte vooral nabij stroomend 

 water. 



Aanmerking. Eenige exemplaren, die wel is waar 

 tamelijk constant zijn, wat de verschilpunten met 

 den type betreft, doch m. i. heeft Kirby teregtM^M 

 als variëteit met Sarpedon vereenigd. Sn. 



151. Papilio Eurypilus L. yüv. Pamphy lus Feld. — Bantimoerong 



en Mangkasar, Met Sarpedon; op dezelfde plaatsen. 

 Eenige exemplaren. 



Aanmerking. Meyeri Hopff. houd ik ook slechts voor 

 eene variëteit van Eurypilus. Sn. 



152. Papilio Agamemnon L. — Mangkasar, Bantimoerong, 



Bonthain. Zeer gewoon, vooral in tuinen, waar de 

 rups, even als te Batavia, voornamelijk op den uit 

 West-Indië ingevoerden zuurzak (Anona muricata L.) 

 leeft. Zie hare beschrijving in de Lepidoptera van 

 Batavia. 



Aanmerking. Kenmerkend voor deze en andere 

 exemplaren van Gelebes zijn de kleinere , verder ge- 



