ACROLEPIA VALERIELLA ZELL. 45 



bekendmaking achterwege, doch het eene zoo min als liet 

 andere geschiedende, wenschte ik de soort beschreven en 

 afgebeeld te zien voor ik het tweede deel mijner Vlinders 

 van Nederland uitgeef. Professor Zeiler gaf mij hiertoe ver- 

 lof en daarvan maak ik gebruik. 



Wat de generieke kenteekenen aangaat zoo is het diertje 

 eene typische Acrolepia Curtis, v. Hein. (Roeslerstamwia 

 Herr.-Sch.). Ik verwijs dus te dien 0])zigte vooral naar 

 Herrich-Schäffer en von Heinemann , alleen aanteekenende 

 dat de bijpalpen bij de nieuwe soort vrij duidelijk zijn. 

 Onder de reeds beschreven soorten blijven Vesperella en 

 Fumocillella buiten aanmerking om de (volgens de auteurs) 

 spitse , iets uitstekende punt en den bogtigen achterrand 

 der voorvleugels. Verder onderscheiden Assedella, Granl- 

 tella en Pygmaeana en ook, volgens de auteurs, Taurlcella, 

 Perlepidella, Eglanteriella , Solidaginis en Delulella zich door 

 de donkere grondkleur der voorvleugels, welke bij Valeriella 

 wit kan genoemd worden even als bij Arnicella en Cariosella. 

 Het is dus in deze groep, waartoe ook, naar de beschrij- 

 vingen , Adjectella v. Heyd. en Exsuccella Erschoff behooren, 

 dat Valeriella nader gekarakteriseerd dient te worden. Naar 

 de ruwe afbeelding zou ik zeggen dat Exsuccella niet 

 tot Acrolepia behoort, terwijl zij in de beschrijving met 

 Granitella — waarschijnlijk als naast verwante soort, — 

 wordt vergeleken. Wij kunnen haar dus laten rusten. 

 Acrolepia adjectella von Heyden zal ik lager bespreken. 



Valeriella onderscheidt zich van Cariosella en Arnicella 

 duidelijk door twee kenteekenen; ten eerste door de kleur 

 van de teekening der voorvleugels — bij Fa/«?/ ie//« donker- 

 grijs en bij de anderen lichtbruin; ten tweede door den 

 vorm van den donkeren middenband dier vleugels , welke 

 bij Valeriella geheel ongebogen en schuin van het midden 

 van den voorrand naar drie vijfden van den binnenrand 

 verloopt, terwijl hij bij Cariosella gebroken, hi] Arnicella 

 gebogen is (zie fig. 2 en 3). Buitendien, doch als minder 

 sprekend kenmerk niet zoo gewigtig, is de franjelijn aan 



