DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 57 



aan de onderzijde roodbruin gevlekt. Kop met 2 sterke 

 doornen voor de oogen en 2 kleine stekeltjes aan de spits. 

 Alle leden der sprieten doornachtig, het 3* aan het eind 

 bestekeld knodsvormig. De zij randen van den prothorax 

 dragen sterke doornen en zijn voorbij het midden sterker 

 uitgebogen dan bij de andere soort ; voor den achterrand 

 loopt eene sterke plooi. Het schildje heeft de zijden aan de 

 basis verdikt en een knobbeltje op de spits. De dekschilden 

 zijn sterk gestippeld op den clavus en tusschen de aderen ; 

 de membraan is zeer donker," de uitstekende rand van het 

 abdomen met vuilwitte streepjes voorzien. De pooten zijn 

 donkerbruin, de dijen sterk gekorreld, de schoenen met 

 vuilwitte bandjes geteekend; ook het eerste lid der tarsen 

 is licht gekleurd. 



Ziedaar dan weder eene zuidelijke soort in ons vaderland 

 aangetroilen en wel in Zeeland. Kan dit anders verklaard 

 worden, dan door den invloed van den golfstroom? De 

 soort werd op Walcheren ontdekt door den heer La Fontijn , 

 aan wiens ijver wij de kennis van meer zeldzaamheden 

 verschuldigd zijn. 



Alractus Dalmannll Schill. 



Plaat 3, fig. 6. 



Schilling, Beltr. I. 41. PI. 1, f. 1. —Hahn, W.Ins.W. 

 p. 112, Tab. 64, f. 193. — Burm. Handb. H p. 308, n". 2. 

 — Douglas and Scott, Brit. Hem. p. 122, tab. 4 f. 8. 



Het geslacht Alradus verschilt van Pseudophloeus voor- 

 namelijk , in de relative lengte der sprietleden , zijnde lid 8 

 hier slechts tweemaal langer dan 2. 



Lengte 6 — 7 mm. — Lichter of donkerder nootbruin, 

 aan de buikzijde iets lichter. De breede kop loopt in 3 

 even groote punten uit, in wier tusschenruimten de sprieten 

 ingeplant zijn ; van dezen is het eerste lid ovaal , van boven 

 plat, ietwat korrehg, het 2" slank, rolrond, iets korter, 

 geelachtig; het 3" tweemaal langer, geelachtig, rolrond, 



