102 ACENTROPUS NIVEUS OLIV. 



den gewonen vorm te bezitten , namelijk breed en kort. 

 De kleur der voorvleugels varieert , ook bij gave , gekweekte 

 voorwerpen , van zeer licht grijswit tot lichtgrijs ; steeds 

 echter is de vleugelwortel min of meer grijswit. Teekening 

 in den vorm van dwarslijnen of dien der gewone vlekken 

 is niet aanwezig ; alleen is de d warsader iets dikker en 

 soms donkerder beschubd , zoodat daardoor een flaauw , 

 halvemaanvormigmiddenteeken wordt gevormd; verder zijn 

 di franjelijn en adereinden donkerder, bruinachtig. Einde- 

 lijk bevindt zich aan den voorrand , bij een derde begin- 

 nende , dan tot twee derden iets verbreed en den voorrands- 

 hoek der middencel bereikende , om dan verder tot de 

 vleugelpunt weder te versmallen , eene donkerder streep , 

 die donkergrijs , soms bruingrijs of iets okerkleurig is 

 en uit grovere en digtere beschubbing bestaat. Deze don- 

 kere streep loopt vooral bij de grijswitte exemplaren in het 

 oog. De achtervleugels en de geheele franje zijn zuiver 

 wit , de franjelijn en adereinden ook op de achtervleugels 

 iets bruinachtig. 



« Op de onderzijde zijn de voorvleugels bij de donker ge- 

 kleurde exemplaren bleekgrijs en de achtervleugels wit ; 

 bij de witgrijzen is de geheele onderzijde wit ; bij allen' de 

 voorrand der voorvleugels fijn donker okergeel; diezelfde 

 tint vertoont zich., doch in mindere mate , langs den 

 achterrand der voor- en om de punt der achtervleugels. 



« Tot de vleugeladeren overgaande , merkt men op dat de 

 midden cel der voorvleugels aan haren wortel zeer smal is 

 en naar achteren iets verbreed met afgeronden achterrand ; 

 ?ij heeft niet ten volle twee derden der vleugellengte. Uit 

 haar ontspruit ader 2 bij , doch duidelijk vóór haren bin- 

 nenrandshoek en loopt vrij steil naar beneden; 3 ontspruit 

 uit den binnenrandshoek , tweemaal zoo ver van 2 als van 

 4 ; deze en 5 komen bijna uit één punt en 3 — 5 divergeeren 

 eenigszins tegen den achterrand. Niet zoo ver van de 

 takken der middenader als gewoonlijk bij de Pyraliden , 

 doch altijd nog door eene duidelijke tusschenruimte van 



