116 PHALAENA STRATONICE GRAMER. 



daarbij korter dan de halve voorrand der voorvleugels , 

 terwijl zij bij mijn voorwerp langer, ongebaard en knods- 

 vormig waren. Ik zon dus aan eene andere soort moeten 

 gelooven, die hoewel in vleugelvorm, kleur en teekening 

 zeer op Cramer's al beelding gelijkende, daarvan in een 

 punt van belang — den voi'm der sprieten — verschilde. 

 Intusschen was het mij maar al te wel bekend dat bezitters 

 van insectenverzamelingen er vooral vroeger volstrekt geen 

 bezwaar in vonden om, wanneer hunne voorwerpen be- 

 schadigd waren, en sprieten, pooten , kop of achterlijf 

 misten, die van een exemplaar eener geheel andere soort 

 te nemen en aan te plakken, wanneer grootte en kleur 

 dier ligchaamsdeelen slechts ongeveer bijkwamen of zelfs 

 ook niet indien het geschonden voorwerp maar een ont- 

 brekend ligchaamsdeel terug bekwam. Bij Coleoptera toch 

 werden het ligchaam en bij Lepidoptera de vleugels als het 

 essentiëele van het dier beschouwd, en de rest als bijzaak. 

 Zelfs werden, vooral bij exotische vlinders, de vleugels, 

 indien zij beschadigde randen hadden, met de schaar bij- 

 gerond ! 



Ik vermoedde dus eene dergelijke vervalsching , doch 

 alvorens tot een besluit te komen, verzocht ik den altijd 

 hulpvaardigen Conservator van het insectenkabinet aan 

 'sPtijks Museum te Leiden, den heer C. Ritserna Cz., om 

 eens te willen nazien of Phal. Süatonue Cramer op 's Rijks 

 Museum aanwezig was en hoedanige sprieten de dieren 

 hadden. 



Onmiddellijk ontving ik het volgende antwoord : «Van 

 Ph. Stratonice Cramer bezit het Museum twee exemplaren, 

 die beiden slechts den linkerspriet bezitten, terwijl bij 

 een ook het achterlijf ontbreekt. Het andere exemplaar 

 schijnt mij toe, of liever, ik ben er zeker van, een wijfje 

 te zijn ')• l^e sprieten van beide voorwerpen zijn aan 

 elkander gelijk; onderaan dun, tegen het eind langzamer- 



1) Waarscliijiilijk om de dikte vaii het iifhterlyl'. 



