130 NIEUWE EXOTISCHE TINEINEN. 



handen is , kan , dunkt mij , geene reden zijn om de be- 

 kendmaking achterwege te laten. Wanneer toch zullen wij 

 op nieuw van deze soorten voorwerpen bekomen en wie 

 zal beslissen of er dan een voldoend aantal , alle variëteiten 

 vertegenwoordigende, aanwezig is? Ook komt mij het pu- 

 bliceeren van nieuwe soorten van Lepidoptera naar één 

 voorwerp nooit onraadzaam voor , wanneer de dieren slechts 

 gaaf zijn en de afbeeldingen (die niet gemist kunnen worden) 

 benevens de beschrijvingen, met de noodige zorg zijn 

 vervaardigd. Van de juistheid der afbeeldingen ben ik zeker 

 en voor de beschrijvingen heb ik mijn best gedaan , terwijl 

 de voorwerpen in voldoenden staat verkeeren. 



1. Famea pronabella m. nov. sp. 



(PI. 7 flg. 1—6). 



Door het ontbreken van palpen, zuiger en bijoogen 

 hebben wij tot opname van deze Tineine slechts de keus 

 tusschen de genera Fumea, Epkhnopteryx en Solenohia. Het 

 laatste genus wordt uitgesloten door de gepluimde sprieten , 

 die alleen aan de mannen der beide eerste genera eigen 

 zijn en Epichnopteryx door dat ten minste de bekleeding 

 der voorvleugels uit langwerpige, platte ronde schubben 

 bestaat en zoodoende blijft Fumea alleen over. 



Volkomen homogeen met de mij in natura bekende 

 soorten van dit genus {Septum, BetiUina, Nana en Reticu- 

 lalelld) is Pronubella echter niet, want de achter vleugels 

 hebben 8 vrije aderen en in de voorvleugels omvatten de 

 gesleelde aderen 7 en 8 de vleugelpunt, terwijl bij de ge- 

 noemde vier soorten in de achtervleugels 7 aderen worden 

 gevonden en 7 en 8 der voorvleugels ongesteeld zijn. In- 

 tusschen zie ik alleen in dit verschil, geene gebiedende 

 reden om het reeds zòo groote getal der insecten-genera 

 op nieuw met een te vermeerderen. 



Schedel en aangezigt zijn okergeel, de eerste tusschen 

 de sprietwortels met gele, over het aangezigt hangende 

 baren bekleed. De sprietwortels zijn vrij dik. Van de 



