132 NIEUWE EXOTISCHE TINEINEN. 



helft en hebben lange gele haarpluimen aan het eind der 

 scheenen , zoodat ik van de sporen der middenpooten niets 

 zien kan. De middensporen der achterscheenen zie ik mede 

 niet, doch de eindsporen onderscheid ik. De vlinder v^^ijkt 

 dus ook door deze lange beharing der pooten af van de 

 bovengenoemde soorten, waar die deelen glad beschubd 

 en ook langer zijn. 



In de achtervleugels komt ader 2 even voorbij de helft 

 uit den binnenrand der middencel, 3 — 6 ongeveer op ge- 

 lijken afstand uit de dwarsader die naar binnen wijkt, 8 

 uit den wortel. De nervuur der voorvleugels is, met het 

 opgegeven verschil , als bij Sepium ; zij hebben dus 11 aderen ; 

 ader 9 en 10 of, zoo men 9 als ontbrekende beschouwt, 

 10 en 11 zijn echter meer opeengedrongen en staan schuin. 

 Of de middencellen overlangs gedeeld zijn kan ik niet 

 onderscheiden. De binnenrandsader is ongevorkt doch op 

 twee derden geknakt. 



Bij het voorwerp is een 14 mm. lange, naar het schijnt 

 rolronde zak (in het midden is hij platgedrukt) die aan 

 de basis (toevallig?) twee kleine, vinvormige aanhangels 

 heeft. Het weefsel schijnt dun en slap en is met vuil 

 donkergrijze en vuil witte afknaagsels (waarschijnlijk van 

 mos) bekleed, zoodat de rups eene dergelijke leefwijze 

 schijnt te hebben als die van Sepium en Betulina. De pop 

 is bruingeel en heeft een stomp staarteinde '). 



Een mannetje: Java, Ardjoeno, door den heer Heck- 

 meijer verzameld. Het wijfje is nog onbekend. 



1) De heer Brants merkt omtrent de pop op : » üe ledige pophuls heeft niets van 

 die eener fumea of Kpicfinopteri/a- , doch is zoowel door de beide haken aan de 

 buikzijde en alle afwezigheid van doornen, haken of kromme haren op segment 11 

 aan de rugzijde, als door den baltigen, breeden thorax en de vleugelscheeden, zonder 

 twijfel die van eene Psyohide. Indien dus de vlinder niet tot die familie kan worden 

 gebragt, moet welligt aan eene vergissing van den verzamelaar worden gedacht en 

 de pop niet tot deze soort gebragt worden.« De kwestie der vergissing kan ik niet 

 beslissen , maar ik moet opmerken dat l'umea en hare verwanten zoo na aan de Psychiden 

 grenzen dat ik aan het aangeteekende omtrent de pop niet zooveel gewigt mag 

 hechten. 



