140 NIEUWE EXOTISCHE TINEINEN. 



bijna zoo lang als kop en thorax , eerst bijna regtuitstekende , 

 en dan iets omgebogen, ongeveer sabelvormig , op de rug- 

 zijde door eene kam van opstaande haren verbreed en van 

 onderen, vooral aan de tweede helft en van voren, door 

 eene lange, platte, aan de voorzijde afgeronde beharing. 

 Uit het tweede lid rijst het lange, spitse, iets gebogen 

 priemvormige eindlid omhoog , dat tot aan de helft versierd 

 is door eene naar boven verbreedende beschubbing , waar 

 op een krans van uitgespreide aan het eind schubvormig 

 verbreede haren volgt, uit welks midden zich de dunne, 

 spitse tweede helft van het eindlid verheft. 



Thorax dik, breed, iets plat met korten halskraag en 

 schouderdeksels en glad beschubd. Vleugels ongeveer als 

 bij Depressaria gevormd, doch de voorrand der voorvleugels 

 met eene uitsnijding die, even als bij het Tortricinen-genus 

 RhacocUa, door de aan beide zijden der uitsnijding aan- 

 wezige, uitstekende beschubbing nog meer in het oog loopt. 

 Aan de wortelzijde is deze beschubbing bovendien naar 

 boven omgebogen. Op een derde van den binnenrand staat 

 een klein bosje opgerigte schubben en op het midden van 

 den vleugel nog vijf anderen, waarvan de drie grootsten 

 zich ongeveer op dezelfde plaats bevinden waar bij de Gele- 

 chiden de drie typische stippen staan. Voor den achterrand 

 staat nog eene dwarsrij kleine opstaande schubben en de 

 franje is kort, tegen den binnenrandshoek iets verlengd. 



Wat de kleur der tot hiertoe beschreven ligchaamsdeelen 

 aangaat, zoo is de kop licht okergeel, de sprieten e ven zoo, 

 met vele zwarte schubben, de palpen geelwit met enkele 

 bruine schubben, thorax en voorvleugels dof okergeel, 

 een klein weinig grijsachtig. Op de laatsten ziet men aan 

 het tweede zevende van den voorrand eene breede , schuine 

 iets gebogene , tot de helft van den vleugel reikende donkere 

 streep, die op de helft der middencel eindigt en uit staal- 

 blaauwe, zwarte en bruine schubben bestaat. Verder is de 

 grond om de vleugelpunt roestbruin beschubd met een 

 staalblaauw vlekje, de insnijding in het midden en de 



