VERSLAG. VII 



figuren, zonder nadere verklaring, zijn niet steeds voldoende 

 duidelijk. Anderzijds heeft SnodGRASS een vergelijkend 

 morphologisch onderzoek betreffende den bouw dezer organen 

 bij Tipuliden s. 1. ingesteld. Spreker heeft van bijna al onze 

 Linmobiidae de mannelijke genitaliën aan een uitvoerig 

 onderzoek onderworpen. Wat den algemeenen bouw betreft, 

 deelde hij mede, dat het 8'= achterlijfssegment over 't geheel 

 korter is dan de voorgaande segmenten, soms, vooral bij 

 de Eriopterinen, is het uiterst kort geworden. Het 9^ is 

 goed ontwikkeld, bij meer primitieve vormen is het sternum 

 in een voorste en achterste stuk verdeeld, welk laatste, ter 

 weerszijden een met eene geleding ingeplant aanhangsel draagt, 

 dat Spr. niet aarzelt als stylus te betitelen. Deze stylus vormt 

 het eindlid van de tang, terwijl het basaallid een direct 

 uitsteeksel van het sternum is. Bij hoogere vormen wordt 

 dit 9^ segment vooral achter aan de onderzijde verkort, 

 zoodat de basaalleden der tangen elkaar nauwelijks meer 

 raken en afzonderlijk ingeplant schijnen te zijn; zij dringen 

 zelfs dikwijls min of meer tusschen het tergiet en het voorste 

 deel van het sterniet in en komen ten slotte tusschen deze 

 deelen te liggen. In tegenstelling met deze opvatting, had 

 juist SnodgraSS dezen laatsten toestand als den primitiefsten 

 opgevat en naar aanleiding daarvan de basaalleden van de 

 tang als pleuren betiteld. Soms, zooals bij de onderafdeeling 

 der Limnobiinac, wordt het 9^ sterniet zoo sterk gereduceerd, 

 dat het hoogstens slechts als driehoekig plaatje aan de 

 penisbasis nog herkenbaar is. 



In den bouw van de tang heerscht groote verscheidenheid. 

 Het basaallid heeft dikwijls lapvormige uitsteeksels dicht 

 bij de basis, soms van aanmerkelijke lengte, in andere 

 gevallen zijn de eindhoeken op verschillende wijze tot zonder 

 geleding ingeplante uitsteeksels verlengd, zooals vooral bij 

 Molophilus-soorttn het geval is. Het eindlid is slechts zelden 

 eenvoudig, meestal draagt het aan de basis een gewoonlijk 

 haakvormig aanhangsel, dat noch haren, ;ioch borstels pleegt 

 te dragen; soms zijn meerdere aanhangsels aanwezig. Vooral 

 zeer gecompliceerd is de toestand bij sommige Dicranomyia- 

 soorten, waar het kolfvormig gezwollen h)'pop)-gium van de 

 tang eene reeks van verschillende uitsteeksels, tanden, doornen 



