XXIV VERSLAG. 



knaagsel van andere schorskevers), vermengd met stukken 

 dennenschors ; de bak werd afgedekt met glas en in het 

 donker bewaard. Dikwijls wordt opgegeven, dat de larven 

 zich voeden met Tomiciden-\Q.rvç,\-\. Onder de schors vond Spr. 

 een groot aantal volwassen exemplaren van Tomicus laricis F. 

 en Hylastes palliatus Gylh., doch geene larven. Aangezien 

 desondanks de kweek uitstekend gelukte, ook wat betreft 

 de onvolwassen larven, vermoedt Spr., dat de larven van 

 P. depressiis zich voeden met de uitwerpselen van genoemde 

 schorskevers. Einde Augustus waren reeds verscheidene larven 

 verpopt. De eerste imago ontpopte 29 Augustus. Het exemplaar 

 werd in een afzonderlijk doosje gezet, om de ontwikkeling 

 der kleuren goed te kunnen volgen. De uitkleuring ging, 

 in 't licht, tamelijk langzaam. Het tweede exemplaar kwam 

 31 Aug. uit en was, in 't donker geplaatst, reeds 5 Sept. 

 geheel uitgekleurd. Naar aanleiding hiervan werden 16 

 poppen in 't licht en 16 poppen in 't donker doorgekweekt, 

 om te zien, of de uitkleuring werkelijk vlugger in het donker 

 zou voltooid zijn. Uit het resultaat bleek werkelijk, dat de 

 kevers in het donker vlugger uitkleuren dan in 't licht ; 

 bovendien bleek de kans op mislukking bij het in 't licht 

 kweeken veel grooter te zijn; ook waren de kevers in 't licht 

 onrustig en beschadigden elkander, vooral aan de sprieten. 

 In ieder geval bleek dus de wenschelijkheid, de kevers op 

 natuurlijke wijze, dus in het donker, te kweeken. Einde 

 October kwamen de laatste poppen uit. Bij het nakijken 

 van den kweekbak bleek, dat er nog verscheidene larven 

 waren, doch geenè poppen. In Januari werd de kweekbak 

 nogmaals geïnspecteerd; er bevonden zich nog ± 12 larven 

 in. Het is natuurlijk zeer best mogelijk, dat in de natuur 

 de larven nooit overwinteren. 



Wat betreft de bereikte resultaten, deelt Spr. mede, dat 

 er eenige aberraties bij den kweek voorkwamen. Alle imagines 

 werden ruim een maand in 't leven gehouden, zoodat van 

 onuitgekleurd zijn hier z. i. geen sprake kan zijn. Bij de 

 eerste ab. c. zijn de dekschilden bruin, met eenigszins purperen 

 weerschijn. Deze ab. c. wordt door Reitter castajieus F. 

 genoemd. Bij de tweede ab. c. zijn de schouders en de 

 zijrand der dekschilden geel, het overige gedeelte is blauw 



