XXII VERSLAG. 



Naar aanleiding der mededee'ing van den heer van den Brandt, 

 omtrent de vroeger in ons land zoo zeldzame Ephippiffera Viiluvi, 

 merkt de Voorzitter, Dr. van Rossum op, dat in September 

 1892 ook weder verscheidene exemplaren van dit insect in Gelder- 

 land gevonden zijn, namelijk op de heide tusschen Ede en Wolfheze 

 en in groot aantal op de Rhedensche heide achter Heuven. In de 

 buurt dezer beide vindplaatsen is E. Vitinm reeds vroeger aan- 

 getroffen op heide en op hulst (zie TijdscJir. v. Enfo?n. XVIII, 

 blz. XXXI en xxxii, en XXII, hlz. 210). Spreker heeft drie man- 

 nelijke en vijf vrouwelijke exemplaren van verschillende bruine en 

 groene kleuren, geruimen tijd in gevangen toestand in het leven 

 behouden. Zij gebruikten allerlei plantaardig voedsel; aan druiven- 

 bladeren gaven zij de voorkeur boven heide; de hulstbladeren 

 werden meer gebruikt om er op te zitten. Kruizemunt werd met 

 graagte door hen genuttigd , maar bovenal vielen de bloemen der 

 enkele BaJilia in hun smaak. Ook dierlijk voedsel schijnen zij niet 

 Ie versmaden, — zoo werd b. v, eene stilzittende rups van lla- 

 dena Persicariae L. door hen aangevallen , doch toen deze zich 

 verwijderde , werd zij niet achtervolgd. Twee der sprinkhanen waren 

 Spreker toegezonden uit Ede, met de vermelding dat er ook eene 

 groene rups in de doos zat; l)ij ontvangst was er in de goed ge- 

 sloten doos niets meer van de rups te zien , doch eenige vochtige 

 vlekken deden het vermoeden ontstaan, dat er een moord gepleegd 

 was. Dezelfde exemplaren, die juist tegen koffietijd aankwamen, 

 beten nog met gretigheid in stukjes brood, vleesch en juttepeer, 

 die hun voorgelegd werden, en laafden zich met welgevallen aan 

 eenige druppels koffie ! Hoewel zij in droge streken voorkomen , 

 schijnen zij toch vrij veel behoefte aan water te hebben en dronken 

 dikwijls van de watei'druppels, waarmede hunne voedselbladeren 

 nu en dan besprenkeld werden. Zij leefden eendrachtig te zamen , 

 zoolang zij allen krachtig en gezond waren; eerst tegen het laatst 

 van October en begin van November, toen eenige exemplaren 

 afgeleefd begonnen te worden, werden de zwakken en stervenden 

 door de anderen aangetast, om hen hij voorkeur den kop uit te 

 vreten; de vrouwelijke exemplaren toonden zich daarbij roofzuch- 



