V E E s L A G. XXIII 



tiger dan de mannelijke. Alle wijfjes hebben in het laatst van 

 October in vochtig zand geboord en eieren gelegd. Eenige dezer 

 eieren gaan ter bezichtiging rond : zij zijn lichtgrijs van kleur en 

 ongeveer Ah mm. lang. Bewonderenswaardig was dikM'ijls de «gym- 

 nastische » behendigheid , waarmede de sprinkhanen opklouterden 

 tegen de takjes der planten, welke zich in hun verblijf bevonden. 

 Als zij zich op een bi'eeder blad in de zon koesterden, lieten zij 

 vaak hun geluid hooren. Ook hier deed zich het geval voor, dat 

 sommige van Spreker's huisgenooten dit geluid zelfs op betrek- 

 kelijk grooten afstand gemakkelijk konden waarnemen , terwijl 

 anderen, die in de nabijheid der sprinkhanen waren, het niet 

 of slechts met veel inspanning hoorden , wanneer alles er om lieen 

 stil was. 



De heer Ritze m a Bos oppert het vermoeden , dat de eieren 

 van £J. Vitium misschien eerst na (wee jaren zullen uitkomen, 

 zooals dit ook wel bij andere sprinkhanen vooikomt. Ten opzichte 

 van de verbreiding der soort, brengt hij in herinneiing, dat hij 

 haar in 1878 in grooten getale heeft aangetroffen aan den grindweg 

 tusschen Bennekom en Renkum , en destijds liare muziek-oi'ganen 

 heeft onderzocht. Van zijn daartoe betrekkelijk opstel [Tijdschr. v. 

 Entom. XXII, blz. 210 en volg.) zond hij een afdruk aan Pro- 

 fessor Harting. Deze schreef hem toen dat hij , in de Rijnstreek in 

 Duitschland reizende, eens in een der waggons een E. Vitium zag 

 zitten. Daar de soort in de Duitsche wijnbergen hier en daar zeer 

 algemeen is, zou, volgens den Utrechlschen Hoogleeraar, hare ver- 

 breiding naar ons land zeer waarschijnlijk per spoor zijn geschied: 

 een insect toch, dat niet vliegt en niet springt, kan toch moeielijk 

 van uit de Duitsche wijnbergen anders dan met een of ander ver- 

 voermiddel zich naar Nederland verbreiden. 



Professor P. J, Veth herinnert met ingenomenheid aan de be- 

 langstelling en de hulp, die hij van de Entomologische Vereeni- 

 ging, en inzonderheid van eenige harer leden, met name de 

 beeren van Hasselt, Snellen, J. H. Albarda, Ritsema, van der 

 Wulp en Brants, mocht ondervinden bij de bewerking der Fauna 



