NEDEBLAäDSCHE LEPIBüPTEBA. 15 



gaaf en frisch, die dezelfde punten van verschil bezaten met mijne 

 gave en frissche ferntgindla's als de boven besclireven mannen. 

 In aderboloop , plaatsing van de doorschijnende vlek der voorvleugels 

 en den okergelen binnenrand met ferrugïnella overeenkomende , 

 verschillen mijne vier vernielde voorwerpen zeer door de kleur der 

 achtervleugels, die lichtgrijs is met lichtere, tegen den staarthoek 

 en langs den binnenrand zelfs in onzuiver wit overgaande franje. 

 Bij ferruglnellu zijn die vleugels daarentegen zwartgrijs met leven- 

 digen kopergloed en zwarlgrijze franje. Ook de onderzijde verschilt , 

 zij mist den koperglans van fernigiuella , en de achtervleugels met 

 franje zijn wat lichtei- en vooral meer eenkleurig dan boven. Het 

 weid mij toen duidelijk, dat ik Blahophanes lombar dica Hering, 

 Rebel, onlangs door Richardson als Blub. Heringi beschreven , voor 

 mij had. Inderdaad onderscheidt zich deze nieuwe soort hoofdzakelijk 

 in de, door de drie aangehaalde schrijvers opgegeven punten van 

 ferruginella. De heer Richardson wijst ook nog op het bleeker 

 aanzien der voorvleugels bij Heringi, veroorzaakt door de aan- 

 wezigheid van vele lichtere, grijsgeel gekleurde schubben en de 

 bleeker okergele kleur van de binnenrandsstreep. Een op 6 Juni 

 1893 te Rotterdam in huis gevangen zeer frisch en gaaf mannetje 

 der nieuwe soort verbiedt mij echter aan het laatstvermelde kenmerk 

 groot gewicht te hechten , want bij dat voorwerp is de kleur der 

 voorvleugels even donker bruinzwart en de binnenrandsstreep even 

 levendig okergeel als bij ferruginella. De soort varieert dus in dit 

 opzicht. 



Ik meende wel te doen , de vermelding der kenmerken van 

 lomhardica toe te lichten door eene afbeelding en i'ichtte dus het 

 verzoek tot Mr. Brants . om deze voor mij te maken , zoo ook eene 

 goede van ferruginella. Mr. Brants was zoo welwillend aan dat 

 verzoek te voldoen en vervaardigde voortreffelijke afbeeldingen 

 naar gave en fiissche wijfjes der beide soorten en wel ongeveer 

 vijf malen vergroot , daar de dieitjes eigenlijk te klein zijn om op 

 natuurlijke grootte te worden voorgesteld en de figuren dan gevaar 

 konden loopen onder de handen van graveur en colorist te ver- 

 ongelukken. Buitendien had de heer Brants nog de goedheid, aan 



