NJGDEELANDSCHE LEPIDOPTERA. 1^ 



soort heett willen beschrijven , naar Grieksche en Spaansche 

 exemplaren 



De zaak is echter t. a. p. niet met de vereischte zorgvuldigheid 

 behandeld. BI. hyallnella Staud. wordt met rusücella vergeleken , 

 die ik echter nooit met bruinzwart gekleurde voorvleugels heb 

 gezien; de ronde, bijna onbeschubde plek der voorvleugels bezitten 

 alle sooiten van Blahophanes in verschillende rnate van helderheid 

 en kan dus geen uitsluitend kenmerk van hy aline lia Yveeien , terwijl 

 die plek bij niaticella ook niet op het midden der voorvleugels 

 wordt gevonden, maar er voor. Eindelijk levert het aderstelsel bij 

 rusücella bijzondere kenmerken op , waaromtrent hyallnella onder- 

 zocht had moeten worden. Ik neem dus den laatsten naam voor- 

 loopig nog niet aan. 



Van de eerste toestanden bij lombardïca is mij niets bekend 

 en wat de vliegtijd mijner exemplaren aangaat, zoo is die: 6 Juni 

 (de zeer donkere «?), 15 Juli en 18 Augustus (twee mannen), 28 

 en 30 October (2 wijfjes) , 9 December (het groote , daarbij zeer 

 frissche en gave 2 van den heer Schuyt). Andere schrijvers geven 

 van Juni tot October op. Al deze exemplaren zijn te Rotterdam 

 gevangen, de mijne in huis. 



Ik heb ook wel eens vermoed, dat Iwiihardica , evenals meer 

 in de laatste jaren te voorschijn gekomen Microlepidoptera , soms 

 uit een ander werelddeel afkomstig kon zijn , maar onder de 

 beschreven (11) exotische soorten van Blabophanes is het alleen 

 BI liberiella Zeil. {Stett. Ent. Zeit. 1879 p. 471), uit Afrika, 

 die in aanmerking zou kunnen komen. Zeiler wijst echter zeer 

 bepaald op eene eigendommelijkheid in de nervuur bij lïberieUa 

 zeer afwijkende van die van ferruginella. Onze f erruginella daaren- 

 tegen wordt ook uit Australië en Noord- Amerika vermeld; zij is 

 overigens in Europa mede zeer verbj'eid. 



"Van de Europeesche soorten van Blahophanes ontbreken in de 

 Nederlandsche fauna nu alleen nog imella Hübn. en nigricantella 

 Minière. De kenmerken der eerste heb ik in de Vlinders van Neder" 

 land p. 456 opgegeven en de tweede moet, naar den auteur, zeer 

 könbaar zijn door de kleur der voorvleugels (« d*un noir profond ») , 

 TiQdìchr. V. üntom. XXXVII. 2 



