YEEBTIEN DAGEN OP CORSICA, 



D. Y A mi UER II O O P. 



Na eene zeer aangename en voorspoedige reis met eene der booten 

 der Rotterdamsche Lloyd, kwam ik den 28 April 1893 te Mar- 

 seille aan en besloot ik, nu eenige inlichtingen bij personen, die 

 Corsica bereisd hadden , ingewonnen te hebben , voor een paar 

 dagen daarheen over te steken. Dat deze excursie tot een verblijf 

 van veertien dagen is aangegroeid, zal niemand, die Corsica kent, 

 verwonderen; want waarlijk, de weinige reisboeken, die dit depar- 

 tement van Frankrijk beschrijven, roemen de grootsche natuur- 

 tafereelen, die dit eiland aanbiedt, niet te veel. 



Vrijdag 28 April bevond ik mij dus aan booid van de « Bo- 

 cognano » , en werden om 6 uur 's avonds de laatste trossen, die 

 ons nog met het vasteland van Frankrijk verbonden, losgegooid en 

 stevenden wij de baai van Marseille uit. 



De passagiers waren talrijk, zoodat ik den nacht in aangenaam 

 gesprek met eenige Franschen , die Corsica goed kenden , aan dek 

 doorbracht. Het gezicht op Marseille was verrassend schoon, maar 

 weldra bedekte reeds een nevel het Parijs -van het zuiden en bleef 

 alleen nog gedurende korten tijd de Sancta Mai'ia di Saluta 

 zichtbaar. 



Reeds vroeg in den morgen kwamen de bergen van Corsica in 

 het gezicht en bleven wij langs de kust doorstoomen, totdat wij 

 omstreeks 7 uur de Pointe de la Paratra omdraaiden en ons in 

 de Golf van Ajaccio bevonden. Hier werd gelukkig niet meer «full 

 speed » gestoomd en kon men den prachtigen oever bewonderen. 

 Rechts passeert men « les lies Sanguinaires » , die hunnen naam 



