164 VEERTIEN DAGEN OP CORSICA. 



delijk in 1894 zou gereed komen. Dit gedeelte zal zeker niet be- 

 hoeven onder te doen voor de Zwitsersche sporen , wat betreft de 

 groote tunnels en viaducten, die men nu nog bezig was te bouwen. 



Het stadje, met zijne 5000 inwoners, is grootendeels op eene 

 rots gebouwd en heeft daardoor een aardig aanzien. Is men er echter 

 in, dan wordt men spoedig van zijne illusie genezen, daar de 

 meestal vijf verdiepingen hooge huizen door vuilheid uitmunten. In 

 vroegere tijden is het eene sterke vesting geweest, maar men is 

 thans bezig de oude muren te slechten en het een beter aanzien 

 te geven. 



Voor mijne eerste excursie van uit Corte had ik de Gorge du 

 Tavignano gekozen en vond ik hier de fauna niet zeer talrijk; 

 alleen ving ik een aantal L?'^"«<y-soorte;i op distels en klopte ik 

 Cardiojihorus eheniiius en Eleonorae van de struiken af. De natuur 

 was hier prachtig , maar niet zeer geschikt tot verzamelen , daar 

 ik aan eene zijde de Tavignano had, die langs steile rotsen 

 stroomde en niet bereikbaar was, en aan de andere zijde even 

 steile rotsen den weg begrensden. Hier en daar klom ik naar boven , 

 maar moest bijna altijd weer op den weg terugkomen. 



Het lachte mij niet toe hier langer te blijven en vertrok ik dus 

 den volgenden morgen naar Bastia per spoor. 



Bastia, op de oostkust van Corsica gelegen, is de grootste han- 

 delsstad van het eiland; het is aardig het verkeer aan de haven 

 hier te zien. De stad is ruim gebouwd en bezit een zeer fraaien 

 wandelweg langs zee. Van de meeste Coleoptera, die ik te Ajaccio 

 had gevangen , vond ik hier weer een aantal exemplaren , vooral 

 vele Aut/iicus-soorien. 



Eene excursie, die ik maakte naar de Col de Teghinie, was 

 zeer toonend wat het aantal kevers betreft, maar ik ving weinig 

 nieuws. Van het hoogste punt (circa 300 meter) heeft men een 

 prachtig uitzicht over de west- en oostkust van Corsica, terwijl 

 men de bergen van Cap Corse ten noorden heeft. 



Van Bastia begaf ik mij per spoor naar l'Isle Rousse aan de 

 westkust, een aardig plaatsje, waar ik met genoegen nog eenige 

 dagen langer zou vertoefd hebben. Een mooi strand strekte zich 



