DE EtTPS VAN NOTODONTA ZICZAC. 197 



zeer veel onopgelost blijft en eene nadere beschouwing daarvan, 

 opgehelderd door voldoende afbeeldingen , verre van overbodig is 

 te achten. 



Een en ander nu, moge strekken tot verklaring van het ontstaan 

 der volgende bladzijden en , waar mij voor deze eene plaats wordt 

 ingeruimd in het Tijdschrift voor Entomologie, daar wensch ik 

 vooreerst der Redactie dank te zeggen wegens deze welwillendheid. 

 Daarnaast verlang ik echter de verzekering te geven , mij geens- 

 zins te vleien met de gedachte, dat mijne nasporingen volledig en 

 afdoende genoeg zouden zijn , om nopens alle vraagpunten ten 

 aanzien van wezen en bestemming der nader te bespreken lichaams- 

 deelen opheldering te geven. Het is eenvoudig mijne bedoeling, de 

 aandacht nader te vestigen op een merkwaardig verschijnsel in de 

 insectenwereld , 'twelk — hoewel door sommigen elders reeds lang 

 vóór mij waargenomen — nog slechts bij z e e r enkele rupsen- 

 soorten meer nauwkeurig is nagegaan en zeer stellig meer en in 

 breeder kring dan tot nog toe het geval was, de aandacht verdient. 



Moge mij dat gelukken , waar ik thans mijne waarnemingen ga 

 bekend maken omtrent bedoeld verschijnsel bij eene rupsensoort, 

 die in zoover tot heden niemands aandacht blijkt te hebben 

 getrokken, en daarna die waarnemingen denk te beschouwen in 

 verband met de nasporingen van anderen op hetzelfde gebied, 

 om daarmede ten slotte tot meer algemeene gevolgtrekkingen te 

 komen. 



Het was in de maand September 4878, dat een donker gekleurd 

 voorwerp van de zoo grillig gevormde rups van eene der meest 

 bekende Notodontiden, nl. van i\'ofof/o«i!ä; ^ic^öic L. mijne aan- 

 dacht trok , door eene fraai purperrood gekleurde sleuf of dwarsspleet 

 aan den hals, tusschen kop en voorste paar borstpooten. 



Naar het mij voorkwam , moest deze sleuf stellig dienen om de 

 rups in staat te stellen , ter verdediging , eenig bijtend of stinkend 

 vocht uit te spuiten , op dezelfde wijze als sedert lang reeds bekend 

 is van die van Ilarpyia Vinuia L. 



In dat vermoeden werd ik destijds evenwel niet bevestigd, 



