RrPS VAN >OTODONTA ZICZAC. 201 



Onder veiwijziiifi- naar deze figuren , meende ik dan ook te 

 kunnen volstaan met de mededeeling van het volgende: 



Zoodra het werktuig uitgestoken is , vertoont het zich verdeeld 

 in twee groote lobben of kwabben , die elk naar eene tegenover- 

 gestelde zijde gericht zijn en beiden haren oorsprong nemen aan den 

 voet van een half-bolvonnig knopje of w ratje , dal uit het midden 

 der halsspleet is uitgestolpt. 



Is het orgaan minder gespannen, namelijk in de houding van 

 fig. 3, dan komt deze knopvorrnige verhevenheid het duidelijkst uit , 

 hoewel zij zich dan slechts weinig verheft boven de boorden der 

 lialssleuf. 



Naarmate het werktuig echter sterker wordt naar buiten geperst, 

 vei'dwijnt ook de scherpe begrenzing van dit knopje , zoodat het 

 ten slotte weinig is afgescheiden van den wortel der beide zij- 

 lobben. 



Elk dezer lobben is langwerpig rond; op korten afstand van haren 

 gemeenschappelijken oorsprong een wein>: uitgezet en verder buiten- 

 waarts wederom eenigszins vernauwd. Even voorbij de vernauwing 

 verdeelt de lob zich in twee hoorntjes of spitsen, welke — zooals 

 trouwens het geheele orgaan — tamelijk rekbaar schijnen te zijn , 

 doch weinig stevigheid bezitten. 



In den regel hangen zij dan ook slap tegen elkander aan (ver- 

 gelijk fìg. 3), maar zoodra de spanning van het werktuig sterker 

 wordt, nemen zij de van elkander afgewende, strakke houding 

 aan, welke de figuren 2 en 4 weergeven, 



In lengte zijn beide spitsen nagenoeg gelijk, doch die, welke 

 het meest naar voren (dat is naar den kop) is gewend, komt mij 

 voor iets forschei' te zijn en in den regel een weinigje sterker ge- 

 spannen en derhalve verder uitgestoken te worden dan de andere. 

 Zoowel tusschen deze twee hoorntjes in , als aan den wortel en op 

 zijde van elke lob, ontdekt men enkele vouwen of rimpels en dit 

 is mede waar te nemen ter plaatse . waar het werktuig uit de hals- 

 spleet te voorschijn komt. 



Bedrieg ik mij niet , dan is de buitenwand van het uitstolpbaar 

 halsorgaan eene voortzetting van de opperhuid der rups. En is die 

 Tijdschr. v. Eiifom. XXXVII. 13 



