204 KRX PAAR HALSOHGANRN BI.T DR 



bestaat , die ten deele eene donkere kern vertoonen , op welke aan 

 de vier spitsen, waarin liet werktuig uitloopt, een stekeltje of 

 doorntje is ingeplant. 



Bij sterke vergrooting bleek mij , dal deze cellen geplaatst zijn 

 in langsrijen , loopende in de richting van de beide groote lobben. 

 Aan den wortel dier lobben, dus nabij de halsspleet, zijn deze 

 cellen eenigszins schubvorrnig of langwerpig eirond en donker paars- 

 rood van kleur. Zij grenzen nic't aan eikander, doch woi-den 

 onderling verbonden door een nagenoeg kleurloos, naar het mij 

 voorkomt, rekbaar vlies. 



Uit fig. 10, een klein gedeelte van de opperhuid van het 

 orgaan nabij zijn' oorsprong, ongeveer 300 malen vergroot, weer- 

 gevende, kunnen plaatsing, vorm en kleur blijken van de cellen, 

 zooals ze dââr gezien worden. 



Naarmate de cellen de beide spitsen naderen, nemen zij een 

 meer regelmatigen , eenigszins zeshoekigen vorm aan. Daarbij staan 

 zij hier dichter bij elkander dan aan den wortel , zoodat het tusschen- 

 liggend vlies ten slotte bijna geheel verdwijnt. Tevens echter wordt 

 de afscheiding der cellen aan de hoorntjes onderling uiterst flauw 

 en is zij veelal nauwelijks meer te bespeui-en. 



Overigens wordt de paarsroode kleur der cellen van het midden 

 der lobben uit , gaandeweg bleeker , maar vertoonen zij zich in 

 toenemende mate donker gekernd. Weldra valt dan ook in het 

 midden van iedere cel zoodanige kern waar te nemen, op enkele 

 waarvan bereids een donker borstelhaartje is ingeplant. 



Ter plaatse waar elke der zijlobben zich weder verdeelt in de 

 twee meergemelde spitsen, neemt deze beharing in die mate toe, 

 dat weldra iedere cel eene behaarde kern heeft , terwijl deze korte 

 borslelhaartjes voortdurend forscher worden en spoedig overgaan in 

 kleine doorntjes of stekels (zie fig. 9), die aanvankelijk intusschen veelal 

 nog vervormd en allhans minder ontwikkeld zijn dan die, welke meer 

 aan liet eind der spitsen voorkomen. Op die wijze is het grootste 

 deel van iedere spits en met name het uiteinde daarvan, geheel 

 bedekt met een groot aantal , naar alle zijden uitstaande krachtige 

 stekels, waarvan elke nagenoeg loodi-echt slaat op hel vlak, waarin 



