216 KKN PAAR HAT.RORGANKN BIJ BE 



bij geheele familiön en groepen van Lepidoptera schijnt te ont- 

 breken en niet altijd verband houdt met de systematische indeeling 

 van deze orde der insecten. 



Voorshands inlnsschen komt hot mij gewaagd voor, verder 

 te gaan dan de aandacht te vestigen op deze laatste omstandigheid. 

 Daar zullen m. i. nog heel wat waarnemingen dienen gedaan en 

 verzameld te worden , vóór dat eenige gegronde gevolgtrekking is 

 te maken op het inderdaad merkwaardig verschil in bewerktuiging, 

 dat valt op te merken bij de rupsen van sommige, ontegenzeggelijk 

 aan elkander verwante dieren. Men denke slechls aan het geslacht 

 Harpyia in tegenstelling met Phalera; aan Aporia iegenover Doritisl 



Niet anders is het gesteld met iedere indeeling of groepeering 

 der rupsen , bij welke zekere uitstolpbare halsorganen voorkomen , 

 louter gegrond op de meei'dere of mindere ontwikkeling , waarin 

 die deelen tot dusver zijn waargenomen bij een betrekkelijk gering 

 aantal soorten , • — aangenomen ook , dat zij blijken in den grond 

 gelijksoortig te zijn. 



Zeker leeren de tot heden bekend gemaakte onderzoekingen wel , 

 dat de bewerktuiging, ook dààr waar zij is aangetroffen, lang niet 

 altijd denzelfden graad van ontwikkeling heeft bereikt. Maar het 

 is juist wegens dat aanmerkelijk onderscheid in ontwikkeling, 

 't welk bij schier ieder volgend onderzoek is aan het licht gekomen , 

 dat zich, dunkt mij, de vraag op den voorgrond dringt, of het niet 

 waarschijnlijk is, dat bij verdere nasporingen ook telkens weder 

 nieuwe gi-aden van ontwikkeling zullen worden bloot gelegd '^ 



Bij den tegenwoordigen stand der wetenschap betreffende het in 

 deze bedoelde organisme, schijnt eene poging tot classificatie daarvan 

 voorshands dan ook nog weinig geraden. 



Als handleiding bij verder onderzoek daarentegen , kan eene 

 aanduiding van de verschillende trappen van ontwikkeling der tot 

 nu toe verwerkte stof, stellig goede diensten bewijzen. En in 

 dien zin opgevat, verdient de verdeeling, door Dr. Schaeffer in 

 1890 aangegeven voor de onderwerpelijke halsklieren bij een groot 

 aantal rupsen , stellig alle aandacht , en meen ik wèl te doen , door 

 hiei' een zeer bekort overzicht van diens groepeering te laten volgen. 



